Cytaty Anglików

Nie jestem tak młody, panie, abym pokochał kobietę za byle co, ani tak stary, by szaleć za nią dla byle czego.

Łzy niech mi język zastąpią.

(...) bierzmy przykład z adwokatów: rywali w sądzie, przyjaciół - przy stole.

Pokarmem są bowiem
Zakochanemu zakochanych bóle.

O, z tego "Nie ma nadziei" ile masz nadziei! Taki nadziei brak tworzy nadzieję inną, wysoką tak, że nawet pycha nie spojrzy dalej, wiedząc, że nie ujrzy więcej.

Niestety! Czemuż, zdając się niebianką,
Miłość jest w gruncie tak srogą tyranką?

Wie los, że rośnie ma wzgarda dla niego,
Im więcej pragnie wyrządzić mi złego." ~ Antoniusz

Ja sam jako tako jestem uczciwy, a przecież mógłbym sobie zarzucić takie rzeczy, że lepiej by było, gdyby mnie była matka na świat nie wydała. Jestem nadzwyczajnie dumny, mściwy, chciwy władzy, więcej mam przywar niż władz umysłowych do ich poznania, niż wyobraźni do dania o nich wyobrażenia i czasu do okazania ich w postępkach. Czego się takie figury tłuc mają pomiędzy ziemią i niebem? Jesteśmy arcyhultaje, wszyscy bez wyjątku; żadnemu z nas nie ufaj.

Niechaj czterdzieści tysięcy
Braci połączy serca – suma uczuć
Wciąż będzie mniejsza od mojej miłości.

Ciągle Cię widzę. Fatalne widziadło!
Czyś nie jest ty dla zmysłu dotykania,
Tylko dla zmysłu widzenia dostępny?
Czyś jest sztyletem tylko wyobraźni?

Gdyby pół świata darło się za uszy z drugą połową, a Aufidiusz walczył po naszej stronie, przeszedłbym do wrogów, by mieć w nim przeciwnika. Tak, to lew i jest zaszczytem na niego polować.

Nie masz źdźbła wątpliwości ani tez wątpliwego wątpienia; żadnej przeszkody, żadnej nieprawdopodobnej ani niepewnej okoliczności.

Szlachetność nie znosi kompromisów.

O Julio!, jeśli miara twej radości Równa się mojej, a dar jej skreślenie Większy od mego: to osłodź twym tchnieniem Powietrze i niech muzyka ust twoich Objawi obraz szczęścia, jaki spływa Na nas oboje w tym błogim spotkaniu.

Nie od nas zależy nasz koniec, tak jak przyjście nasze na świat. Jak do tamtego trzeba być dojrzałym, tak i do tego.

Dopełnij najpierw pierwszego warunku —
Miłość jej zyskaj, bo to grunt wszystkiego.

Nie idź jednak, bracie,
Za śladem owych fałszywych doradców,
Którzy nam stromą i ciernistą ścieżkę
Cnoty wskazują, a sami tymczasem
Kroczą kwiecistym szlakiem błędów, własnych
Rad niepamiętni.

On, uciekając od widoku światła
Co tchu, zamykał się w swoim pokoju;
Zasłaniał okna przed jasnym dnia blaskiem
I sztuczną sobie noc w pokoju stwarzał.

- A jak mnie kocha?
- Wielbi cię powodzią łez, grzmotem jęku i wichrem westchnienia.

Prawdziwa miłość zawsze milczy:
Wyrazem prawdy są czyny, nie słowa.