Cytaty Anglików

Cały świat to scena,
A ludzie na nim to tylko aktorzy.
Każdy z nich wchodzi na scenę i znika.

Kpi z cudzej blizny, kto sam nie był ranny.
[akt II, scena II]

Tak to my grzesznicy,
 Rzekomo świętą miną, uczynkami
 Budującymi pocukrzamy nieraz
 Samego dyabła.

Dzieląc za życia, złączmy ich po zgonie.

W zabiegach ludzkich jest przypływ i odpływ.
Pora przypływu stosownie schwytana
Wiedzie do szczęścia; kto oną opuszcza,
Ten podróż życia po mieliznach z biedą
Musi odbywać. Myśmy teraz właśnie
Na tak wezbrane wypłynęli morze:
Trzeba nam z fali przyjaznej korzystać.
Inaczej okręt nasz zatonie.
[ przeł. J. Paszkowski - akt IV scena 3]

Miłość, przyjacielu, To dym, co z parą westchnień się unosi; To żar, co w oku szczęśliwego płonie; Morze łez w którym nieszczęśliwy tonie. Czymże jest więcej? Istnym amalgamem, Żółcią trawiącą i zbawczym balsamem (w tłum. Józefa Paszkowskiego)

Jedni rodzą się wielkimi, inni w pocie czoła do wielkości przychodzą, innych wielkość szuka sama.

Czy można się trochę rozerwać? Jeśli się ktoś rozrywa, to chyba od razu na kawałki?

Gdy łotr ma minę poczciwą - strach bierze.

Kocham, jestem kochany: kto te słowa powie,
Temu nie straszne losy, tyrani, wrogowie.

Czy biedaczysko uciekał przed kundlem?
Oto ujrzałeś wizerunek władzy:
I psa słuchają, jeśli na urzędzie.

Szkoda to wielka, że błaznom nie wolno się mądrzyć, gdy mądrzy się błaźnią.

Słuszna nadzieja wzlata na skrzydłach jaskółczych, czyniąc z królów – bogów, a z prostaczków – królów.

Czas niby strumień płynie, drwiąc sobie z ludzkich żądz i sumień. ( akt I, scena III w przekładzie S. Barańczaka).

Bo słowo słowem, a jeszcze nie było,
By ranne serce słowo uleczyło.

Śpiący i umarli
Są obrazami tylko; nikt, poza dziećmi
Malowanego nie lęka się diabła.

Byk Jowisz, panie, igrał z pięknym rykiem.
Lecz twego ojca krowa z pewnym bykiem,
Miała cielaka - skutek tych słodyczy.
Rysy ma twoje i podobnie ryczy.

Rzetelnym bądź sam względem siebie, a jako po dniu noc z porządku idzie, tak za tym pójdzie, że względem drugich będziesz rzetelnym.

Niech świat to czy się swoją koleją:
młodsi i tak nie będziemy.

Znać bowiem drugich dokładnie, jest to znać samego siebie.