Cytaty Amerykanów

O tym, że jestem pijany, dowiaduję się dopiero wtedy, gdy po długim odleżeniu się na podłodze staram się czegoś uchwycić, żeby powstać na nogi.

Nie tylko odpowiedzi stają się przestarzałe, ale nawet same pytania.

Nie można uciec od samego siebie, przenosząc się z miejsca na miejsce.

Myśl tylko o tym, co należy. Miej w głowie to, co robisz.

Każdy z nas stworzony jest do tego, co robi.

Człowiek jest tylko raz młody. Później musi już szukać sobie innej wymówki.

Wiem, że czasami gubimy coś bezpowrotnie, to się zdarza. Pamiętamy, że mieliśmy to kiedyś i już. Tyle, że to, co zgubiliśmy, bywa wszystkim, cośmy mieli.

Świat istnieje tylko poprzez nas samych (...).

Pamiętaj, że wszystko jest dobrze, dopóki nie zacznie się psuć. A jak zacznie się psuć, sam się zorientujesz.

Myśl tylko o tym, co nie jest realne. A poza tym patrz, słuchaj i czuj.

Świat łamie każdego i potem niektórzy są jeszcze mocniejsi w miejscach złamania. Ale takich, co nie chcą się złamać, świat zabija. Zabija w równej mierze najlepszych, najdelikatniejszych i najdzielniejszych. Jeżeli nie jesteś żadnym z nich, możesz być pewien, że zabije cię także, ale bez szczególnego pośpiechu.

Każdy myślący człowiek jest ateistą.

Czułam się bardzo samotna przy nich wszystkich.

W niebezpieczeństwie bezpieczeństwem jest wiedzieć, ile można ryzykować.

Umieranie jest straszne tylko wtedy, kiedy trwa długo i jest tak bolesne, że upokarza człowieka.

Śmierć powinno się brać jak aspirynę.

Nie jest tchórzostwem poznać się na tym, co głupie. Ani nie jest głupie poznać się na tchórzostwie.

Kot jest najlepszym anarchistą.

Kocham cię tak, jak kocham wszystko o cośmy walczyli. Kocham cię tak, jak kocham wolność i godność, i prawo każdego człowieka do pracy i do tego, żeby nie być głodnym. Kocham cię tak jak Madryt, któregośmy bronili, i jak moich kolegów, którzy zginęli. A zginęło ich wielu. Wielu. Wielu. Nawet nie domyślasz się jak wielu. Ale kocham cię tak, jak to, co kocham najbardziej na świecie, i jeszcze więcej.

Każdy powinien mieć kogoś, z kim mógłby szczerze pomówić, bo choćby człowiek był nie wiadomo jak dzielny, czasami czuje się bardzo samotny.