Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty życiowe, o życiu i filozoficzne

pokaż wszystkie cytaty życiowe, o życiu

przejdź do cytaty filozoficzne

Strona numer 4

Podziel każdą trudność na tyle części ile się da i jest wymagane, aby ją rozwiązać.

Kiedy się przyzwyczajasz to tak, jakbyś umierał.

Nie można być wielkim człowiekiem tanim kosztem.

Rzadko myślimy o tym, co mamy, lecz zawsze o tym, czego nam brak.

Z geniuszu w praktycznym życiu tyle jest pożytku, ile z teleskopu w teatrze.

Im dobitniej uświadamiamy sobie kruchość, nicość i zakrawający na marzenie senne status wszystkich rzeczy, tym wyraźniej jesteśmy też świadomi wieczności swej wewnętrznej istoty. Właściwie bowiem tylko w opozycji do niej poznaje się ów status rzeczy; tak jak szybkie płynięcie statku postrzegamy tylko w odniesieniu do stałego lądu, nie zaś patrząc na sam statek.

Dobry styl polega głównie na tym, że ma się coś do powiedzenia.

Zgodą wzrastają małe rzeczy, niezgodą największe upadają.

To, co zdobyliśmy z największym trudem, najbardziej kochamy.

Porywczość jest grzechem niedojrzałości.

Otwartego prowadzą losy, opornego siłą ciągną.

Życie i śmierć mają znaczenie. Tak samo pytanie jak zachować się w tym świecie, jak stawić wszystkiemu czoła. Czasu jest coraz mniej.

Żyjąc wystarczająco długo, stajemy się karykaturami samych siebie.

Czyż na tym Świecie, któremu brak doskonałości, nie ma miejsca i na rzeczy bezsensowne? Usuń z niedoskonałego życia wszystko, co nie ma sensu, a utraci ono nawet swą niedoskonałość.

Czyż życie nie jest serią obrazów, które zmieniają się w trakcie powtarzania?

Kiedy inni oczekują od nas, że staniemy się takimi, jakimi oni chcą żebyśmy byli, zmuszają nas do zniszczenia tego, kim naprawdę jesteśmy. To dosyć subtelny rodzaj morderstwa. Większość kochających rodziców i krewnych popełnia je z uśmiechem na twarzy.

W prawdziwym życiu wiele uczuć uważanych za najszlachetniejsze i najbardziej godne łatwo kojarzy się z kłopotami, pechem i niepowodzeniem. Na ogół oceniamy stan ducha bohatera idącego w bój jako dobry – ale cóż za szkoda, że pewnie zginie... Z drugiej strony, gdyby można było podzielać szlachetne odczucia, cieszyć się nimi bądź podziwiać je bez doświadczenia zgubnych zdarzeń, które zazwyczaj towarzyszą im w realnym życiu, mielibyśmy dwie pieczenie na jednym ogniu. Jak mi się zdaje, celem tragedii jest właśnie zapewnienie nam sytuacji, w której jest to możliwe. Stykamy się ze szlachetnymi uczuciami i unikamy przykrych konsekwencji w praktyce.