Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 93

Według mnie talent po prostu się ma. Wszystko, co w życiu stworzyłem, wyszło ze mnie. Mój dom mody to ja. To coś więcej niż ubrania, to cała wizja świata.

Kiedy wchodziłem do branży modowej, nie miałem zielonego pojęcia o biznesie, co z czasem przyniosło przykry skutek. Moim „dyplomem” było bankructwo mojej firmy. To dzięki niemu nauczyłem się najwięcej o prowadzeniu własnej firmy, o rynku mody, mediach, marketingu. Nigdy wcześniej nie odebrałem tak przydatnej lekcji. Na początku bolało, ale to była najlepsza nauczka od losu, jaką mogłem dostać.

Nudzi mnie dużo, coraz więcej. Najczęściej nudzi mnie to, co oferują sieciówki. Mniejsza o to, że są ich setki a nawet tysiące. Problem z nimi polega na tym, że każdy ze sklepów wygląda tak samo i oferuje to samo.

Lubię wyciągać znane już kroje czy fasony i przerabiać je od nowa. Daje mi to nie tylko dużą przyjemność, ale bywa też bardzo inspirujące dla innych projektantów z mojego zespołu.

Moja pasja muzyczna zawsze inspirowała mój design.

Kiedy widzę kogoś noszącego markę Hilfiger, czuję dumę, i wtedy jednocześnie myślę, co mógłbym zrobić, aby uczynić styl pasującym do następnego roku?

Nigdy nie próbowałem robić couture, bo to całkiem inne zwierzę.

Projektuję nie tylko ubrania, projektuję kreatywny koncept.

Pomyślałem, że jeśli wejdę w biznes, będę w stanie kontrolować własne przeznaczenie.

Wierzę w Boga, ale nie w żadną religię.

Płeć nie jest dla mnie wyznacznikiem wartości i atrakcyjności człowieka. Mogę kochać i kobiety, i mężczyzn – zależy od ich charakteru, od tego, jacy są.

Zawsze byłem dziwadłem. Nietuzinkowo się zachowywałem, nietuzinkowo się ubierałem i automatycznie dla normalnego człowieka z ulicy byłem dziwnym stworem.

Gdyby ktoś miał nade mną władzę i zmuszał do morderstwa. Wolałbym sam popełnić samobójstwo, niż komuś innemu odebrać życie.

Znałem człowieka w Londynie, który powiedział, że jak umrze, to chce być pochowany w garniturze z gumy. Uwielbiał gumowe ubrania.

Jeżeli czasami się skaleczę, to po prostu mdleję, nie mogę tego znieść.

Kiedyś w Warszawie ścigało mnie kilku młodych ludzi i krzyczeli: „Zabić skina!”

Śmierci się nie boję. Bardzo dużo podróżuję samolotem i wiem, że wtedy jest groźba śmierci, ale się na to uodporniłem.

Musiałem wyskoczyć z tego pociągu, bo pożyłbym jeszcze tylko pięć lat. Zaufałem nieodpowiednim ludziom.

Przerwałem studia, zostawiłem ojczyznę, by realizować swoje marzenia. Wspiąłem się na górę, zrealizowałem marzenia i obudziłem się. Ta góra była jednym wielkim szambem, show biznes jest sztucznym światem, iluzją.