Co to za niewdzięczne zajęcie mówić ludziom, jak bezlitosny jest wszechświat, w którym żyją.
Co to za niewdzięczne zajęcie mówić ludziom, jak bezlitosny jest wszechświat, w którym żyją.
Jakże małe mogą wydawać się największe ludzkie katastrofy z odległości kilku milionów mil.
Dla tak małych stworzeń jak my, bezmiar (wszechświata) jest znośny tylko dzięki miłości.
Nie trzeba czytać mądrości filozofów czy mistyków, aby zrozumieć, że człowiek jest wszechświatem.
Każdy człowiek jest jak księżyc. Ma swoją drugą stronę której nikomu nie ukazuje.