Syreny z Tytana

Atmosfera Tytana przypomina atmosferę ziemskiej piekarni w wiosenny poranek.

Co to za niewdzięczne zajęcie mówić ludziom, jak bezlitosny jest wszechświat, w którym żyją.

Jak by przeżył człowiek w wieży
Mając tylko zegar i ciężką robotę?
Odpowiedź:
Odżywiałby się czasem
A popijał potem.

Nawet człowiek, który jest półtrupem, nienawidzi żyć nie wiedząc jaki to ma sens.

Maszyny zaś ukończyły robotę w czasie krótszym niż trzeba, aby wymówić słowo »Tralfamadoria«.

Jego biedną duszę zalała fala błogości, gdyż uświadomił sobie, że jeden jedyny przyjaciel w zupełności zaspokaja ludzkie zapotrzebowanie na przyjaźń.

- Sam nie wiem za co, stary byku - powiedział Stony - ale ktoś tam na górze wyraźnie Cię lubi.

Ziemianie przez cały czas zachowywali się tak, jakby z nieba obserwowało ich jakieś wielkie oko - i jakby to wielkie oko bez końca łaknęło rozrywki.

Dawno, dawno temu, na Tralfamadorii żyły stworzenia, które w niczym nie przypominały maszyn. Były zawodne. Były mało wydajne. Były niekonsekwentne. Były nietrwałe. Nieszczęsne te stworzenia żyły w obsesyjnym przekonaniu, że wszystko, co istnieje, musi mieć jakiś cel i że niektóre cele są wyższe od innych.

Nie przypominam sobie dawnych dni, kiedy byłam panią tej posiadłości, kiedy nie robiłam absolutnie nic i nie znosiłam, aby mnie dotykano. Ale w chwili, gdy mi pan powiedział, że taka właśnie byłam, pokochałam siebie z całej duszy. Rodzaj ludzki to nędzne szumowiny, cała Ziemia jest taka i pan też.

Los - obwieścił Rumfoord z wyżyn drzewa - to kierunek, w którym wieje wiatr i osiada kurz w całe wieki po przejściu tamtędy Boga.

- Wszystko poszło nie tak, jak należy.
- A czyś rozważał kiedykolwiek możliwość, że wszystko poszło dokładnie tak, jak należy?

Jedynymi dostępnymi załodze elementami sterowania były dwa przyciski na środkowym pulpicie kabiny - jeden z napisem "start", drugi z napisem "stop". Po naciśnięciu guzika z napisem "start" pojazd odlatywał z Marsa. Po naciśnięciu guzika z napisem "stop" nie działo się nic. Guzik "stop" zainstalwoano w rakietach na usilne żądanie marsjańskich psychiatrów, zdaniem których istoty ludzkie zawsze wolą mieć do czynienia z mechanizmem, który - przynajmniej we własnym mniemaniu - mogą w każdej chwili wyłączyć.

W interpretacji architekta dwanaście ścian miało symbolizować dwanaście największych religii świata. Nikt jakoś nie kazał architektowi wyliczyć owych religii. I całe szczęście, gdyż nie uzyskałby odpowiedzi.

- Posłuchaj mnie - rzekł Rumfoord - Dla człowieka, który istnieje jako punkt, życie jest jak kolejka górska [...] Wydarzy ci się mnóstwo różnych rzeczy! Pewnie - ciągnął - że widzę kolejkę, którą podróżujesz, i mógłbym ci oczywiście dać świstek papieru z opisem każdego dołka i zakrętu, ostrzec cię przed każdym straszydłem, które wyskoczy z tunelu. Tylko, że to by ci nic nie pomogło.
- Nie rozumiem, dlaczego nie - powiedziała Beatrycze.
- Bo i tak nie możesz wysiąść z tej kolejki - odparł Rumfoord.

Jeśli nie byłem za dobrym ojcem ani w ogóle kimkolwiek to dlatego, że już na długo przed śmiercią czułem się jak trup. Nikt mnie nie kochał, w niczym się nie wyróżniałem, nic mnie nie interesowało, miałem dość handlowania rondlami i patelniami i oglądania telewizji - czyli że byłem jak trup i za daleko zabrnąłem, żeby wrócić.

Znalazłem sobie miejsce, gdzie mogę robić dobrze, nie wyrządzając nikomu krzywdy. I widzę, że robię dobrze, i ci dla których robię dobrze, też wiedzą, że robię dobrze, i kochają mnie. Wuju, najlepiej jak umieją. Znalazłem sobie dom.

Nie ma powodu, dla którego zło miałoby triumfować częściej niż dobro. Triumf to kwestia organizacji. Jeżeli istnieje coś takiego jak zastępy anielskie, to mam nadzieję, że działają one według schematu organizacyjnego Mafii.

Największą wadą kardynalnych durniów jest to, że są zanadto głupi, by uwierzyć w coś takiego jak mądrość.

- Przypatrz się, Wuju, jaki śmieszny karakan.
Wujo rzucił się Boazowi do gardła.