Cytaty polskich satyryków

Czasem zdaje mi się, że istnienie jest powszechną halucynacją ludzkości.

Czasem wzdrygam się na myśl, że mogę w sardynce ukąsić jakiegoś Jonasza z biblii dla krasnoludków.

Czasem trzeba zamilknąć, żeby zostać wysłuchanym.

Czasem trzeba stanąć na głowie, by kopnąć kogoś na górze.

Czasem trzeba okres między przeszłością a przyszłością przeżywać w jakimś zastępczym czasie gramatycznym.

Czasem ściska nas coś w gardle, by nie dopuścić głosu serca do głowy lub vice versa.

Czasem sztywna postawa jest wynikiem paraliżu.

Czasem przestaję wierzyć w błękit, zdaje mi się, że to przestrzeń idealnie pokryta sińcami.

Czasem nazbiera się tyle brudu, że wydaje się po prostu marnotrawstwem go wyrzucić.

Czasem nawet głupi but zostawia po sobie niezniszczalny ślad.

Czasem następuje na premierze takie katharsis, że dalsze przedstawienie nie ma już sensu.

Czasem mowa jest złotem, milczenie 20 srebrnikami.

Czasem mnie diabeł kusi, by uwierzyć w Boga.

Czasem ma człowiek uczucie, że pęta się na scenie nie będąc nawet statystą.

Czasem łatwiej przyznać nagrodę niż rację.

Czasem dzwony kołyszą dzwonnikiem.

Czasem coś kryje się za czymś, przed czym my się kryjemy.

Czas zabija datownikiem.

Czas robi swoje. A ty człowieku?

Czas pozostanie ludożercą.