Nigdy nie osądzi się w sposób właściwy ludzi, jeśli im się nie wybaczy przesądów ich epoki.
Nie znajduję nic, co byłoby trudniejsze niż błyszczeć inteligencją wśród głupców.
Nie jest wcale konieczne, aby wielkie zdarzenia miały za źródło wielkie przyczyny.
Nie być kochaną – to nieszczęście, nie być już kochaną – to zniewaga.
Naród wolny może mieć oswobodziciela; naród ujarzmiony może mieć tylko innego ciemięzcę.
Największym złem, na które cierpi świat, jest nie siła złych, lecz słabość dobrych.
Najgroźniejsze jest zepsucie tajemne – takie zepsucie, które się kryje.
Lubić czytanie – to znaczy godziny nudy, które człowiek miewa w życiu, zmieniać na godziny radości.
Ludzie, którzy chcą zawsze pouczać, przeszkadzają częstokroć innym w nauczaniu się.
Lekarze i moraliści, zajmując się namiętnościami, nigdy nie mówią tym samym językiem.
Kto chce rządzić ludźmi, nie powinien ich gnać przed sobą, lecz sprawić, by podążali za nim.