Cytaty rzymskich polityków

Całe życie filozofa to rozmyślania o śmierci.

Byłoby niedorzecznością ganić innych w takiej dziedzinie, w której się samemu popełnia błędy.

Bądźmy niewolnikami prawa, abyśmy mogli być wolni.

Argumentów (dowodów) nie należy liczyć, lecz ważyć.

Skutkiem przeciwieństwa jest przeciwieństwo.

Filozofia jest uprawą ducha.

Z ognia ogień.

Niechaj zbroja ustąpi przed togą.

Co innego jest ukryć, co innego przemilczeć.

Pewnego przyjaciela poznaje się w niepewnym położeniu.

Najtrudniej o przyjaźń wśród tych, którzy ubiegają się o zaszczyty w służbie państwowej. Gdzie bowiem znajdziesz takiego, który godność przyjaciela przeniósłby ponad swoją?

Bowiem nie tylko owa fortuna jest ślepa, lecz także czyni ślepymi zwykle tych, których objęła.

Przyzwyczajenie to (jakby) druga natura.

Filozofia jest sztuką życia.

Milcząc, wołają.

Jak długo, Katylino, będziesz nadużywał naszej cierpliwości? Jak długo będziesz w swoim szaleństwie naigrywał się z nas? Do jakich granic będziesz się chełpił swoim zuchwalstwem nie znającym cugli? Czyż nie strwożyły cię nocne straże na Palatynie ani straże przemierzające miasto, ani trwoga, która ogarnęła lud, ani obecność tutaj wszystkich uczciwych ludzi, ani wybór tego obronnego miejsca na posiedzenie senatu, ani twarze i spojrzenia wszystkich obecnych? Czyż nie rozumiesz, że zamiary twoje zostały odkryte? Nie widzisz, że twój spisek znany już jest wszystkim obecnym i zdemaskowany? Kto z nas, według ciebie, nie wie, co robiłeś ostatniej, co poprzedniej nocy, gdzie byłeś, kogo zwoływałeś, jaką podjąłeś decyzje? O co za czasy! O co za obyczaje!

Gdy zachowują spokój, godzą się.

Nie wymowa powstała z teorii retorycznej, lecz teoria retoryczna z wymowy.

Zagadka dla krytyków.

Jestem obywatelem rzymskim.