Cytaty polskich poetów

I myśl trzeba gimnastykować codziennie! Ale nie zbiorowo.

I masochiści wyznają wszystko na torturach. Z wdzięczności.

I lilie na bagnie drżą przed melioracją.

I kota w worku można wykręcać ogonem.

I kaftan bezpieczeństwa powinien być na miarę szaleństwa.

I Judasze nauczyli się nosić krzyże.

I jasnowidze to czarnowidze.

I jak tu nie być optymistą. Moi wrogowie okazali się takimi świniami, jak przewidywałem.

I ja mam chwile filozoficznej zadumy. Staję sobie na moście nad Wisłą, od czasu do czasu spluwam na fale i myślę przy tym: „Panta rhei”.

I góry dzielą przepaście.

I głos sumienia przechodzi mutację.

I garderoba duszy ma swoje żurnale.

I czas Einsteina zależał od zegara miejskiego.

I cudzy analfabetyzm utrudnia pisanie.

I co do wahania się należy podjąć decyzję.

I byle utwór każe się tytułować.

I brak precedensu jest precedensem.

I brak owoców rodzi fermenty.

I bezstronni nie są bezstronni. Są za sprawiedliwością.

I bat puszcza pędy, gdy natrafi na podatny grunt.