Cytaty polskich poetów

Istnieją krytycy, co uważają dzieło autora za motto swej recenzji.

Istnieją ekonomiczne bodźce seksualne.

Instynkt samozachowawczy jest czasem motorem samobójstwa.

Ile słowików musi połknąć drapieżnik, by zacząć śpiewać?

Ile przepada na głowę ludności? Oto miara kultury.

Idealny kształt wszystkiego musi być ten sam.

Idealiści pragną materializacji duchów.

I złodzieje chodzą czasem w aureoli. Wcale nie kradzionej.

I wśród wróbli są orły.

I włosy stojące dęba mogą być fryzurą epoki.

I wahadło idzie z czasem.

I słowo może być kneblem.

I słowa bez pokrycia bywają wysoko notowane.

I po niektórych oklaskach należałoby umyć ręce.

I pies w stolicy szczeka centralniej.

I pielgrzymom śmierdzą nogi.

I pętla może być pasem ratunkowym.

I pchła nie skacze z radości.

I niepotrzebni są potrzebni.

I owoce zakazane cukrzeją.