Cytaty polskich poetów

Ludzie złotego serca! Sprzedawajcie je drogo.

Ludzie byli dawniej bliżsi sobie. Musieli. Broń nie niosła daleko.

Ludożerca nie gardzi człowiekiem.

Logika faktów? Nie sztuka! Logika nadziei!!!

Litera prawa powinna być włączona do alfabetu.

Kwiaty na grobie wroga pachną upajająco.

Kto znalazł echo, ten się powtarza.

Kto wypływa na fali, może ukryć, że ma mokro w portkach.

Któż wynajdzie analfabet, by się móc porozumieć z analafabetami?

Kto „winien”? Spójrzcie po stronie „ma”.

Kto się najadł strachu, nie jest głodny wrażeń.

Kto przeżył tragedię, nie był jej bohaterem.

Kto ma plecy, temu i fotel do nich dorobią.

Kto ma dobrą pamięć, temu łatwiej o wielu rzeczach zapomnieć.

Kto kogo? Wieczny totek od meczu Kain-Abel.

„Król jest nagi”, ale pod wspaniałymi szatami.

Kropla deszczu, która pada.

Krew pokonanych zmienia często barwy zwycięzcy.

Korzystając z doświadczenia ornitologów. Żeby pisarze mogli rozwinąć skrzydła, muszą mieć swobodę korzystania z piór.

Kontyngenty szczęścia już są, tylko blankietów jeszcze brak.