Cytaty polskich poetów

Język myślom kłamie.

Jestem tak pełen optymizmu, że ani krztyny więcej nie zmieszczę.

Jest w nim olbrzymia pustka wypełniona po brzegi erudycją.

Jest małe nic i jest Wielkie Nic.

Jego talent przejawia się w doborze słów, które opuszcza.

Jego myśl jest czystą rozkoszą. Nikogo nie zapładnia.

Jedynie dziecięciu w łonie matki naprawdę serce rośnie.

Jedni powinni w nagrodę żyć po raz drugi, inni za karę.

XI przykazanie: Nie cudzosłów!

Jasnowidze to czarnowidze.

Jakie wnioski wyciągają z doświadczeń króliki.

Jakie jest przeznaczenie człowieka? Być nim.

Jak świeże są barwy tych, co byli w cieniu.

Jak pies służył, jak psa ubili.

Jak pchły skaczą myśli z człowieka na człowieka. Ale nie każdego gryzą.

Jak mogłem na raz połknąć tak grubą książkę?
Cóż, ziewnąłem od razu tak straszliwie, że to było automatyczne.

Jak ćwiczyć pamięć, by umieć zapomnieć?

Jak będą się czuć lunatycy na księżycu?

Jadą ciemni przez własną ciemnotę, myśląc, że to tunel, który skończy się jasnością. A kuku.

Iść całe życie konsekwentnie do celu można tylko wtedy, gdy on się stale odsuwa.