Cytaty pisarzy science fiction

Moja ulubiona definicja intelektualisty: "Ktoś kto został wyedukowany po za poziom jego/jej inteligencji".

Dobrze wiedział, że każdy człowiek w odpowiedniej sytuacji, zostanie odhumanizowany przez panikę.

Znakiem barbarzyńcy jest niszczenie czegoś, czego nie może zrozumieć.

Czym wspanialsze są środki komunikacji, tym bardziej przekazywana treść wydaje się trywialna, tandetna lub przygnębiająca.

Po za pojedynczą, bardzo silną emisją radiową skierowaną na jupitera, mający 4 miliony lat czarny monolit był całkowicie obojętny, jego pochodzenie i przeznaczenie jest nadal całkowitą zagadką.

Poza tym, jak uczy nasza własna historia, społeczności prymitywne niemal zawsze ulegają zagładzie w kontaktach ze społecznościami rozwiniętymi.

Dziwnym zrządzeniem losu w naszej galaktyce, którą jest Droga Mleczna, znajduje się około stu miliardów gwiazd. Tak więc dla każdego człowieka, który kiedykolwiek stąpał po Ziemi, świeci jedna gwiazda naszej Galaktyki.

Istnieją dwie możliwości: albo jesteśmy sami we wszechświecie albo nie. Obydwie są równie przerażające.

To jest puste, ciągnie się w nieskończoność i... O mój Boże, tam jest pełno gwiazd!

Możemy zaprojektować system, który zabezpiecza przed wypadkami, a nawet przed głupotą, ale nie możemy zaprojektować czegoś, co byłoby odporne na celową złą wolę...

Bez broni, którą tak często zwracał przeciwko sobie, Człowiek nigdy nie podbiłby świata. Włożył w nią całe swoje umiejętności, ona zaś służyła mu dobrze przez wieki. Jednak teraz – dopóki istnieje broń – Człowiek otrzymuje czas na kredyt.

W przeciwieństwie do zwierząt, które znają jedynie teraźniejszość, Człowiek zdobył przeszłość. Zaczął również po omacku szukać przyszłości.

Siedzę w barze z aseksualnym cyborgiem, który jest prawdopodobnie jedyną normalną osobą po za mną, na tej całej cholernej planecie.

Rzeczywistość staje się iluzoryczna, i widziana z punktu widzenia obserwatora, gdy studiuje się teorię względności, albo buddyzm, albo jest się powołanym do wojska.

Wojna trwająca 1143 lata rozpoczęła się przypadkowo, przez fałszywe pozory, i tylko dlatego, że dwie rasy nie mogły się porozumieć.

Kiedy w końcu komunikacja była możliwa, pierwsze pytanie brzmiało "Po co to zaczęliście?", a odpowiedź "My?".

Wojna jest krainą niebezpieczeństwa i dlatego odwaga jest największą wartością żołnierza, tak jak twierdził von Clausewitz.

Nie ma czegoś takiego jak pisanie o przyszłości. Przyszłość jeszcze się nie odbyła.

Jest nas dopiero jakieś 6 mld, a już nam trudno ze sobą wytrzymać. Nie przypadkiem więcej żołnierzy szkoli się dzisiaj w opanowywaniu tłumów niż w walkach frontowych. Bo w większości cywilizowanych krajów tłum - kibiców, bezrobotnych, wrogów globalizacji - staje się już dzisiaj większym zagrożeniem niż armia sąsiada. Im większy tłum, tym ludzie zachowują się mniej odpowiedzialnie.

Nic się nie sprawdziło. Okazało się, że rację miał tylko Antoni Gołubiew, który lubił powtarzać, że przyszłość polega na tym, iż „wszystko jest inaczej” - inaczej, niż sobie wyobrażamy. I tak rzeczywiście jest. Z tym że inaczej - nie znaczy ani wspanialej, ani straszniej. Po prostu inaczej.

Cała sztuka życia w takim świecie, w jakim teraz żyjemy, polega na rezygnowaniu z 99 proc. tego, co możliwe, żeby się skoncentrować na tym jednym procencie, który dla nas jest ważny. Nie można mieć wszystkiego naraz.