Cytaty amerykańskich pisarzy

Chociaż lubiłem występować, w naszej muzyce było za dużo dramatyzmu, a za mało prawdziwej mocy, żebyśmy mogli dokądś zajść. Nie wiedziałem jednak, co dalej, więc płynąłem z prądem.

Z nadejściem grudnia Manhattan zmieniał się w miasto,
które Maggie nie zawsze rozpoznawała.

Znając ludzką naturę i wiedząc, jak trudne bywa małżeństwo, ostatnią rzeczą, której potrzeba współmałżonkowi, jest atrakcyjna alternatywa. W jej świetle druga strona może się kiepsko prezentować.

Poczucie winy jest zrozumiałe, ale warto pamiętać, że jest doznaniem emocjonalnym, jak wiele innych, i prędzej czy później mija. O ile nie będziesz go podtrzymywał.

Dlaczego ona? Miała wtedy trzydzieści sześć lat, regularnie ćwiczyła i w miarę zdrowo się odżywiała. W jej rodzinie nie było przypadków raka. Dorastała w pochmurnym Seattle, potem mieszkała na Manhattanie, a więc nie miała jak i gdzie się opalać. Nigdy nie odwiedziła solarium. Wszystko to było bezsensowne, ale przecież taki właśnie jest rak, prawda? Rak nie wybiera; po prostu przytrafia się pechowcom.

Maggie Dawes, która uważała się za wolnego ducha, trawionego żądzą podróżowania, uwielbiała obraz nowojorskich świąt, jaki zwykle widuje się na pocztówkach. W rzeczywistości, podobnie jak większość nowojorczyków, robiła, co mogła, żeby w tym okresie unikać Midtown.

Wierność w zdrowiu to nic trudnego, dopiero wierność w chorobie sprawia, że miłość lśni najjaśniej.

Ludzie są skomplikowanymi istotami, życie rzadko toczy się wedle naszych wyobrażeń, a doznania naszej świadomości mogą być ze sobą sprzeczne.

I o to chodziło. Właśnie to “ale”. Zawsze było jakieś “ale”. Życie ma obrzydliwą tendencję do dawania rzadkich i odległych w czasie okazji. Po prostu dla większości ludzi to jest nierealne.

Uważała, że życie rzadko toczy się tak, jak to sobie człowiek wyobraża.

Skończyło się na tym, że pocieszaliśmy się nawzajem. Starałam się mu pomóc, on starał się pomóc mnie, a oboje staraliśmy się pomóc Alanowi. I chyba pomału zakochaliśmy się w sobie.

Stał bez ruchu, jak gdyby próbował wchłonąć moje cierpienie w nadziei, że zabierze je ode mnie i uczyni swoim.

Czując znajomy dreszcz zastanawiałem się, czy kiedykolwiek przestajemy być dziećmi.

Wracając myślą do przeszłości, przypominał sobie zdarzenia, które chciałby zmienić, łzy, które nigdy nie powinny być przelane, czas, który można było spędzić lepiej, frustracje, które był zlekceważyć. Wygląda na to, że życie było pełne żalu, on zaś pragnął cofnąć zegar w taki sposób, by móc jeszcze raz przeżyć fragmenty swojego życia.

Zasady mogą być również niebezpieczne.
Dostosowuje się je do średniej społeczeństwa, nie konkretnych osób, a ponieważ ludzie od dzieciństwa są uczeni akceptowania zasad, ich ślepe postrzeganie łatwo wchodzi im w krew.
Uwierz w system. Łatwiej jest nie martwić się o nieprzewidywalne sytuacje. To oznacza, że ludzie nie muszą myśleć o potencjalnych konsekwencjach i kiedy w piątkowe popołudnie świeci słońce, mogą grać we frisbee wolni od wszelkich trosk.

Planowanie szczęścia innym było tym, w czym odnajdywała się najlepiej.

Rodzicielstwo jest najeżone troskami (...) Wychowywanie dzieci nastręcza trudności, lecz (...) małżeństwo bywa czasami większym wyzwaniem...

Nasza miłość jest jak wiatr. Nie widzę jej, ale ją czuję.

Już dawno nauczyłam się wycofywać, kiedy odnoszę sukces. Nie chciałabym rozbić się i zniszczyć tego uczucia.

I gdzieś w samym środku tej pogodnej październikowej nocy wszytko runęło i Noaha ogarnęła niewysłowiona tęsknota. A gdyby ktoś go teraz zobaczył, sądziłby, że ma przed sobą starca - człowieka, który w ciągu kilku godzin postarzał się o całe lata.