Cytaty angielskich naukowców

Rozumowanie matematyczne może być traktowane schematycznie jako wykonywanie połączenia dwóch obiektów, które możemy nazwać intuicją i pomysłowością.

Niechęć do przyznania, że ludzkość może mieć jakichś rywali pod względem potęgi intelektu, występuje mocniej wśród intelektualistów niż wśród pozostałych ludzi – intelektualiści mają więcej do stracenia.

Jakże często źle użyte słowa prowadzą do błędnych myśli!

Dążenie do indywidualnego szczęścia w granicach określonych przez zasady społeczne, jest podstawowym warunkiem do osiągnięcia szczęścia przez całe społeczeństwo.

Każda przyczyna tworzy więcej niż jeden skutek.

Idealna forma wiersza, eseju, czy fikcji powstaje, kiedy pisarz rozwija się spontanicznie.

Jeżeli pojedyncza komórka może, pod wpływem pewnych czynników, stać się człowiekiem na przestrzeni dwudziestu lat, to nie ma nic niedorzecznego w hipotezie, że pod wpływem innych czynników komórka może, w ciągu milionów lat, dać początek rodzajowi ludzkiemu.

Obecna opinia, że nauka i poezja są przeciwstawne, jest złudzeniem.

Wszelkie zło wynika z braku dostosowania do panujących warunków. Dotyczy to wszystkiego, co żyje.

Opinie ostatecznie są kształtowane przez uczucia, nie rozum.

Każdy człowiek obdarzony jest wolnością, by robić wszystko czego chce, pod warunkiem, że nie narusza to identycznej wolności innych.

Idee, które powstają nagle, na ogół nie są prawdziwe.

Do pieniędzy przywiązujemy tak wielką wagę dlatego, że są łącznikiem pomiędzy teraźniejszością a przyszłością.

Zysk najmądrzejszym (giełdowym profesjonalistom) przynieść może raczej antycypacja psychologii tłumu niż realnych tendencji, a także czujne małpowanie nierozsądku. To dlatego, że naprawdę wiedzą niewiele więcej niż ten tłum – choć udają, że wiedzą.

Z punktu widzenia naszego kredytu ożywienie, w którym nie wzięlibyśmy udziału, byłoby najgorszą rzeczą, jaką można sobie wyobrazić.

Wybitny ekonomista musi posiadać rzadki zestaw talentów... Musi być matematykiem, historykiem, mężem stanu, filozofem – wszystkim po trochu. Musi rozumieć symbole i wiedzieć, jak używać słów. Musi rozważać to, co partykularne, w kategoriach tego, co ogólne, i w tej samej chwili dotykać abstrakcji i konkretu. Musi badać teraźniejszość w świetle przeszłości w imię celów przyszłości. Nie może całkiem pominąć żadnej części ludzkiej natury ani tworzonych przez ludzi instytucji. Musi działać jednocześnie celowo i bezinteresownie, musi być zdystansowany i nieprzekupny niczym artysta – ale czasem równie bliski życia jak polityk.

Większość rzeczy, które chciałoby się wystawić na sprzedaż, w ogóle nie dadzą się sprzedać na rozsądnych warunkach.

W prawdziwym życiu wiele uczuć uważanych za najszlachetniejsze i najbardziej godne łatwo kojarzy się z kłopotami, pechem i niepowodzeniem. Na ogół oceniamy stan ducha bohatera idącego w bój jako dobry – ale cóż za szkoda, że pewnie zginie... Z drugiej strony, gdyby można było podzielać szlachetne odczucia, cieszyć się nimi bądź podziwiać je bez doświadczenia zgubnych zdarzeń, które zazwyczaj towarzyszą im w realnym życiu, mielibyśmy dwie pieczenie na jednym ogniu. Jak mi się zdaje, celem tragedii jest właśnie zapewnienie nam sytuacji, w której jest to możliwe. Stykamy się ze szlachetnymi uczuciami i unikamy przykrych konsekwencji w praktyce.

W gospodarce pieniężnej zmiana poglądów dotyczących przyszłości może z natury rzeczy wywierać wpływ na rozmiary zatrudnienia, a nie tylko jego kierunki.

Uważam, że ekonomia jest nauką moralną... zajmuje się introspekcją i wartościami... zajmuje się motywami, oczekiwaniami i psychologicznymi niepewnościami.