Cytaty duchownych (wszystkie religie)

Cierpliwość jest tym doskonalsza, im mniej jest zmieszana z nadmierną troską i niepokojem. Jeżeli dobry Bóg chce przedłużać godzinę próby, to nie skarżcie się i nie dociekajcie, stawiając pytanie: "dlaczego?" Ale pamiętajcie o tym, że synowie Izraela przez czterdzieści lat wędrowali po pustyni, zanim postawili stopę w Ziemi Obiecanej.

Nic bardziej nie może ciebie czynić naśladowcą Chrystusa jak troska o innych. Jeśli nie troszczysz się o bliźnich to oddalasz się od obrazu Chrystusa.

Zbawić duszę grzesznika, to tak jak uratować usychające drzewo.

W życiu za wszystko się płaci, za dobro i za zło. Za wszystko.

Modlitwa jest kluczem do przebaczenia, ale nie módlcie się ze smutkiem, nie zanudzajcie naszego Pana, On jest Bogiem radości. Módlcie się z uśmiechem.

Matka Boża otwiera nie tylko serca, ale i portfele.

Czasem Bóg pozwala mi zajrzeć do swojego zeszytu.

Z tego, że człek zazdrosny posiadł krocie,
że liczni są druhowie zawistnika,
że wiedza dana została idiocie
– najmniejsza nawet radość nie wynika.

Wiedzę zgromadzaj, choćbyś wnet miał skonać;
jeśli w tym życiu nie zostaniesz mędrcem,
to na następne mądrość zgromadzona
będzie bogactwem co ci wpadnie w ręce.

„W tamtym mam wroga, w tym zaś – przyjaciela”
takie różnice głupiec sobie tworzy.
Mądry życzliwość po równi rozdziela;
alboż wiadomo, skąd nam przyjdzie korzyść?

W myślach ma jedno, lecz czyni inaczej;
gdy mówi, w inną jeszcze wchodzi skórę.
Wiedz: kto się sławą spryciarza otacza,
jest to przebrany za mądrego – dureń.

Ten, kto o dobro ani zło nie stoi,
o wiedzę nie dba ni o rozum lepszy,
kto brzuch swój tylko pragnie zaspokoić
– całkiem podobny jest do łysych wieprzy.

Ten, kto ma wielkich bogactw mocną wolę,
niech nade wszystko o Dharmie pamięta;
czyż można znaleźć na tym łez padole
bogactwo trwalsze niźli Dharma święta?

Tego, kto pozna, co wiedzieć należy,
słusznie renoma mędrca wnet spotyka
głupiec mądrości przez to nie nabierze,
że się na wieku zna krowy czy byka.

Szczęście dla głupca to stać się bogatym,
dla szlachetnego – wszystko porozdawać;
drapać się – ma za szczęście trędowaty,
mądrego wstrętem tylko trąd napawa.

Sława w tym życiu – to radości powód,
zasługa z cnoty jest nim w drugim świecie;
bogactwem tylko – gdy braknie tych obu
żadnego mędrca nie uradujecie.

Rzadki jest człowiek mówiący do rzeczy,
lecz rzadszy jeszcze kto ma dar słuchania;
rzadki jest lekarz, który mądrze leczy,
rzadszy, kto czyni wedle jego zdania.

Myślimy: „szczęście to jest pożądliwość”,
choć żądza tylko zgryzot nam przysparza;
szczęście zaś pijak, żłopiąc swoje piwo,
jako szaleństwo sobie wyobraża.

Mądry człek licznych jest skarbnicą zalet,
gromadzi nadto aforyzmów złoto;
do oceanu, wód skarbnicy, fale
rzek i strumieni toczą się z ochotą.

Ludzie, co łotra królem swym wybrali,
są jak mieszkańcy ruiny bez dachu;
kiedy wierzchołek góry ma się zwalić,
u jej stóp wioska w ciągłym żyje strachu.