Cytaty Anglików

Można chcieć użyć czasami trucizny,
A trucicielem gardzić, jak ja tobą.

Tłuszcza, na której nie można polegać.
Albowiem miłość jej leży w sakiewkach.
Kto je opróżnia - budzi w niej nienawiść.

(...) odwieczne jest prawo,
Że miłość zębów fortuny jest strawą.

Starcze niedołęstwo mądremu odbiera mądrość, z błazna robi natomiast jeszcze lepszego błazna.

Żywot każdemu drogi, lecz nad żywot
Szlachetnej duszy honor stokroć droższy.

Gdy godniejszego trapi boleść sroga
Jakże swą własną boleść mieć za wroga?
Ów, kto sam cierpi, cierpi najdotkliwiej,
Nie mając znikąd pociechy godziwej.
Lecz umysł wiele cierpienia znieść może,
Gdy go ból równy, choć cudzy, wspomoże.
Jakże mi łatwo uporać się z bólem,
Gdy to, co gnębi mnie, wstrząsa też królem.

Miej więcej, niż okazałeś,
Mów mniej, niźli zrozumiałeś,
Mniej pożyczaj, niż zyskałeś,
Nie chodź, gdy konia dostałeś,
Więcej wiedz, niż wysłuchałeś,
Stawiaj mniej, niźli wygrałeś,
Nie myśl o kurwach i winie,
Lecz siedź w domu przy kominie.
Zyskasz na tym, wierzę święcie,
Sto od sta mniej sto, w procencie.

Szalonych możnych pilnie strzec wypada

Czternaście mych zębów stawiam, choć w prawdzie mam ich tylko cztery.

Zawżdy z mężczyzną przybywa kobiecie.

Tak to na wędkę fałszu, złowisz karpia prawdy.

MERKUCJO
Kochany Romeo,
Musisz potańczyć także.
ROMEO
Nie, doprawdy.
Wy macie lekkie trzewiki, to tańczcie
Mnie ołów serce tłoczy, ledwie mogę
Ruszyć się z miejsca.
MERKUCJO
Zakochany jesteś;
Pożycz strzelistych od Kupida skrzydeł
I wznieś się nimi nad poziomą sferę.
ROMEO
Nie mnie, tkniętemu srodze jego strzałą,
Strzeliście wzbijać się na jego skrzydłach;
Nie mnie się wznosić nad poziom, co nosząc
Brzemię miłości, na poziom upadam.
MERKUCJO
A gdybyś upadł z nią, nią byś obrzemił³².
Tak delikatną rzecz przygniótłbyś srodze.
ROMEO
Nazywasz miłość rzeczą delikatną?
Zbyt, owszem, twarda, szorstka i koląca.

Wiedz, za pocałunek kobieta chętniej przebiegnie sto mil niż krok, spinana ostrogą...

(...) Pozór
Niewieści macie, ale wasze brody
Nie pozwalają mi w tę płeć uwierzyć.

"Starość jest śmiercią" - przysłowie powiada,
Powolna, ciężka i jak ołów blada.

Czym dlań Hekuba, czym on dla Hekuby (by miał aż płakać z jej powodu)?

Czy był kto świadkiem tak nagłej odmiany?
Żegnaj, miłości - znikł mój ukochany!

Krzywdząc mię, całą płeć naszą znieważasz. O miłość walczyć - wam, nie nam przystało. Nieść hołdy waszą, zbierać naszą chwałą.

Ja was wpędziłem w obłęd; w taki obłęd, z jakiego inni czerpią dość odwagi, by się powiesić czy utopić.

Kto umiera, spłaca wszystkie długi.