Cytaty Amerykanów

Poświęć się grze [koszykówce] a wtedy gra poświęci się Tobie. Jeżeli będziesz robił skróty w grze, gra skróci Ciebie. Jeśli włożysz w to wysiłek przyjdą do Ciebie dobre rzeczy. To jest prawda o grze i w pewnym sensie o zyciu też.

Lubię hazard i nie mam z tym problemu, ale myślę że ludzie chcą z tego zrobić problem ponieważ nie znają dokładnie sytuacji.

Żaden gracz nie potrafi upilnować Allena Iversona w grze 1 na 1.

Zdecydowałem, że odejdę ze świadomością, że wciąż mógłbym grać. Zawsze chciałem, żeby właśnie tak zakończyła się moja kariera. Dokładnie tak chciałem ją zakończyć...

Wystawiony język to mój specjalny wkład w rozwój tej gry. Nigdy wcześniej nie widziałeś niczego podobnego i prawdopodobnie nigdy już nie zobaczysz.

Wszyscy są mi bliscy. Nie wierzę w rasę. Wierzę w przyjaźń.

Nie chodzi o kasę. Nie chodzi o sławę. Po prostu potrzebuję rywalizacji. To ona pcha mnie przez życie...

Gram w koszykówkę, ponieważ kocham to robić. To, że dostaję za to pieniądze, to po prostu szczęśliwy przypadek.

Cały czas czułem to swędzenie, którego musiałem się jakoś pozbyć. Nie chciałem, by dokuczało mi przez resztę życia. Moja żądza gry była zbyt silna, by ją ignorować.

Czy stare blizny nigdy nie przestają boleć?

Umieranie jest częścią życia. Człowiek musi ciągle się na to nastawiać, jeśli chce osiągnąć pełnię osobowości. A choćby nawet trudno było zrozumieć fakt własnej śmierci, przynajmniej można się było z nim pogodzić.

Świat to trudne miejsce (...). Jemu nie zależy. Choć nie żywi nienawiści do ciebie i do mnie, nie darzy nas też miłością. Dzieją się na nim rzeczy straszne, których nikt nie potrafi wytłumaczyć. Dobrzy ludzie umierają w zły, bolesny sposób i pozostawiają tych, co ich kochali, całkiem samych. Czasem się wydaje, że tylko złym ludziom dopisuje zdrowie i powodzenie. Świat cię nie kocha...

Małe dzieci z niejednym umieją się pogodzić. Obcy im jest wstyd, nie widzą potrzeby ukrywania różnych rzeczy.

Łzy uzdrawiające to także te łzy, które parzą i smagają.

Góry wybaczają niewiele pomyłek.

Dzieci muszą dorosnąć do swojej wyobraźni jak do za dużych butów.

Dorośli jednak zawsze wprowadzają takie zamieszanie, każdy ewentualny czyn zamącają myślami o następstwach, brakiem zaufania do siebie, wyobrażeniami o sobie, uczuciami miłości i odpowiedzialności.

Bo prawdziwy artysta musi cierpieć. Bo każdy mężczyzna zabija to, co kocha.

Zawsze szukam metod osiągnięcia celu nie wymagających jednocześnie wciskania na siłę czytelnikom mojego przesłania czy oddawania za nie duszy. Weźcie sobie wszystkie morały i znaczenia i wsadźcie tam, gdzie słońce nie dochodzi, dobra? Ja pragnę oddźwięku.

Zawsze łatwiej zabijać to, co kocha ktoś inny, niż to, co my kochamy.