Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o aktorstwie

Strona numer 5

Aktor bez widza przestaje być aktorem. Dlatego dziękuję Bogu, że dzisiaj wciąż mam swoich widzów i słuchaczy.

Studiowanie zachowania krów, świni czy kurczaków może pomóc aktorowi rozwinąć jego charakter. Bardzo wiele nauczyłem się od zwierząt. [...] Natura stała mi się bliska, jestem w stanie docenić piękno, jakim obdarowany jest ten świat.

Aktor musi interpretować życie, a w tym celu, musi być gotowy zaakceptować wszelkie doświadczenia jakie oferuje życie. W istocie, musi szukać w życiu więcej, niż życie kładzie przed jego nogami. W swoim krótkim żywocie, aktor musi nauczyć się wszystkiego co jest do nauczenia, doświadczyć wszystkiego co jest do doświadczenia, lub zbliżyć się do tego jak tylko się da. Musi być superczłowiekiem w dążeniach do przechowania w podświadomości wszystkiego, do czego może zostać powołany w wyrażaniu sztuki.

Aktor ze zbyt dużą ilością pieniędzy, zazwyczaj znajdzie sposób aby się ich pozbyć.

Aktor staje się atletą emocji. Ten proces jest bolesny, ucierpiało moje życie osobiste.

Było nas siedmioro. Jeździliśmy po wsiach i miasteczkach, gdzie nie docierały ani teatr, ani kino. To były piękne chwile, kiedy ludzie po występach organizowanych czasami na dworze, zapraszali nas do domów, prosili o dalszą recytację, częstowali. Wtedy zrozumiałem, jak pięknym odbiorą sztuki są prości ludzie, jak doskonałym recenzentem może być polski chłop, czy robotnik. To był mój pierwszy kontakt z widownią. Urzekło mnie to nasze misterium odprawiane na rzecz sztuki.

O wiele bardziej lubię reżyserię. Mam z tego więcej zabawy, i o to chodzi. W istocie to ta sama praca /co aktora/ - to przedstawianie opowieści, z tym, że ma się więcej kontroli nad sposobem w jaki opowieść zostanie przekazana. To wspaniałe. Kocham to.

Hollywood to fabryka, musisz zrozumieć, że pracujesz w fabryce i jesteś częścią maszyny. Jeżeli się zepsujesz, to Cię zastąpią.

Zawsze miałem przekonanie, że jeżeli nie potrafisz zarabiać pieniędzy jako aktor, jesteś albo bardzo głupi, albo bardzo pechowy.

Niektórzy mówią, że kamera nigdy nie kłamie. A ja mówię: oczywiście, że kłamie. I właśnie po to jest! W teatrze to niemożliwe. Nie można wyjść na scenę i udawać dobrego aktora. Każdy idiota zobaczy to w ciągu pięciu sekund. A kino bardzo często robi z nas idiotów. Po to właśnie istnieje.

To defekt aktora. Chcę aby wszyscy mnie lubili, więc powiem wszystko co ich zadowoli.

Mogę gdzieś wejść i stworzyć dobrą atmosferę. Nauczyłem się wcześniej tego, kiedy studiowałem aktorstwo. Jedną z rzeczy którą mnie nauczyli, było to, jak wysyłać pozytywne sygnały kiedy wchodzisz do pokoju. Ciesze się, że się tego nauczyłem.

Powiedziałbym, że większość komediantów to najsmutniejsi ludzie. To dla mnie największy paradoks.

We Francji jest jeden człowiek, który wszystkim rządzi: reżyser, który napisał scenariusz. To jest dzieło sztuki. On również kontroluje montaż, ponieważ ma możliwość wpływania na ostateczny kształt filmu. To gwarantuje francuskie prawo. Jest to spore ułatwienie, gdyż jest tylko jeden człowiek odpowiedzialny za wszystko i tylko z nim należy rozmawiać.

Moje charaktery (aktorskie) nie były straszne; miały problemy. Ostatecznie, nie widzę tych ludzi jako złych. Nie mam problemu z nadawaniem im ludzkiego oblicza.

Możesz całościowo identyfikować się z charakterem, ale kiedy idziesz do domu, bądź sobą.

Al Pacino w "Pieskie popołudnie" albo Nicholson w "Lot nad kukułczym gniazdem", albo De Niro w "Taksówkarzu": to są ikoniczne role w którym ludziom naprawdę się udało.

Jest z gruntu niemoralne zgadzanie się na rolę, gdy istnieją rozbieżności z koncepcją reżysera, z założeniami scenariusza czy postaci.

Pokazywanie siebie w sposób masochistyczny sprzeczne jest z moim usposobieniem i chyba z prawdziwym aktorstwem. W tworzeniu postaci zaangażowana jest natomiast w pełni wyobraźnia aktora, która ma przecież ścisły związek z tym, w czym on bierze na co dzień udział, co przeżywa — nie w sensie faktów, ale wrażliwości, odczucia.

Aktorzy dzielą się na tych, którzy swoją osobowość przemieniają, i na tych, którzy ją utrwalają. Mnie interesuje bardziej aktorstwo z zachowaniem pewnych cech indywidualnych. Zdaję sobie sprawę, że to i trudne, i niebezpieczne.