Cytaty psychologów

[...] bezmyślna pogoń za tym, co wygodne, przekuta w nawyk, tworzy charakter demona. Niewłaściwa, ponieważ pogoń za tym, co wygodnie, to zwyczajne przerzucanie wiszącej nad tobą klątwy na kogoś innego lub na siebie samego z przyszłości - w sposób, który czyni twoją przyszłość oraz przyszłość ogółem gorszą, a nie lepszą.

Jeśli cierpisz - no cóż, to normalne. Jako istoty ludzkie jesteśmy ograniczeni, a życie jest tragiczne.

Przyszłość pod wieloma względami podobna jest do przeszłości. Z jedną kluczową różnicą. Przeszłość jest niezmienna, a przyszłość wciąż można zmienić na lepsze.

Możesz pomóc przekierować pędzący świat troszeczkę w stronę Nieba i troszeczkę dalej od Piekła.

Jeśli zamykasz się przed innymi, zamykasz się także przed samym sobą. Nie oznacza to jedynie tłumienia tego, kim jesteśmy, choć to także. Co ważniejsze, takie zamknięcie uniemożliwia nam urzeczywistienie sporej części naszego potencjału, jeśli nie zapuszczamy się bowiem na nieznane wody, rzeczywistość nie ma wielu okazji, aby zmuszać nas do skorzystania z drzemiących w nas zdolności.

To, czemu się opierasz, trwa.

Tam, gdzie rządzi miłość, nie ma woli władzy, a tam, gdzie dominuje władza, brakuje miłości. Jedno jest cieniem drugiego.

Twoje wizje staną się przejrzyste tylko wtedy, gdy będziesz zaglądał do własnego serca. Kto wygląda na zewnątrz, marzy; kto zagląda do środka, budzi się.

Wszystko co irytuje nas u innych, może prowadzić nas do zrozumienia samych siebie.

Władza zajmuje miejsce Boga... socjalistyczna dyktatura jest religią, a zniewolenie przez władzę jest formą czci.

Gdy zabraknie miłości, to pustkę tę wypełnia władza.

Rozum może dać człowiekowi równowagę tylko wówczas, jeżeli jest już narządem równowagi.

Sny są kompensacją świadomej postawy człowieka.

Jakiż nudny byłby świat bez wyjątków od reguły!

Fanatyzm to nieodłączny symptom wypieranych wątpliwości.

Ten, kto się boi musi być uzależniony; słaba rzecz potrzebuje wsparcia.

Moje życie jest historią samourzeczywistnienia się nieświadomości.

Spotkanie dwóch osobowości przypomina kontakt dwóch substancji chemicznych: jeżeli nastąpi jakakolwiek reakcja, obie ulegają zmianie.

Grzechem głównym wiary wydawało mi się to, że wyprzedza ona doświadczenie.

Prymitywny umysł nie doświadczył jeszcze ascetycznego zdyscyplinowania umysłu, który znamy jako krytykę wiedzy.