My, drobne ludziki, pętamy się pod nogami giganta, zanim nas wchłoną pospolite groby.
[akt I, scena II].
My, drobne ludziki, pętamy się pod nogami giganta, zanim nas wchłoną pospolite groby.
[akt I, scena II].
Czasem zakładam maskę narciarską, ubieram się w stare łachy i chodzę po ulicach błagając o drobne.
(…) teatr jest sprawą serio i nie można się rozmieniać na drobne.