Cytaty poetów

Kiedy ludzie stają się naprawdę źli, jedynym uczuciem, jakie im pozostaje, jest radość z cudzej krzywdy.

Ja jestem Twój i Ty jesteś moja, i tak trwamy razem. Przecież nie może być inaczej.

I najmniejszy włos rzuca swój cień.

Głęboki upadek prowadzi często do wielkiego szczęścia.

Charakter człowieka najlepiej określa się przez to, co uznaje on za śmieszne.

Błąd łatwiej dostrzec niż prawdę, bo błąd leży na wierzchu, a prawda w głębi.

Błędy człowieka czynią go sympatycznym.

Barwa jest cierpieniem światła.

Autorytety są główną przyczyną tego, że ludzkość stoi w miejscu.

Artysto, twórz, nie gadaj!

Wszystko, co przemija, jest tylko wizerunkiem.

Na początku był czyn!

Na cóż tworzenie wieczne, na cóż uganianie, jeśli stworzone pada w nicości otchłanie?!

Myślisz, że sam popychasz, a to ciebie pchają.

Błądzi człowiek, póki dąży!

Takiej miłości każdy młodzian czeka,
tak być kochana chce każda dziewczyna;
czemuż w najświętszym z popędów człowieka
tkwi tak straszliwego cierpienia przyczyna?

Samobójstwo (...) przecież nie można go uważać za nic innego, jak tylko za słabość, bo oczywiście łatwiej jest umrzeć niż mężnie znosić życie pełne udręki.

Odczuwamy bardzo często swe braki, a to, czego nam brak, posiada często, jak nam się wydaje, ktoś drugi...

Nie możesz niczym bardziej przysłużyć się swym przyjaciołom, jak tym, że nie popsujesz im ich radości, owszem, powiększysz ją, biorąc w niej udział.

Jakże trudno na tym świecie człowiekowi zrozumieć drugiego człowieka.