Cytaty irlańdzkich poetów

Nienawidzę tajemnicy: jest taka oczywista.

Nie można domagać się przyjaźni na zasadzie prawa. Nie można wydzierać uczucia nożem.

Nie grzeszą ci, którzy grzeszą z miłości.

Nie bój się cieni. One świadczą o tym, że gdzieś znajduje się światło.

Nic nie starzeje się tak prędko jak szczęście.

Nawet jeśli mężczyzna zrobi coś głupiego, to zawsze z motywów najszlachetniejszych.

Natura jest niewygodna. Trawa jest twarda, wilgotna, pełna obrzydliwych insektów. Gdyby natura byłaby wygodna, ludzkość nie wymyśliłaby architektury.

Na początku dzieci kochają swoich rodziców, gdy są już starsze osądzają ich. Zdarza się, że im wybaczają.

Mogę się oprzeć wszystkiemu z wyjątkiem pokusy!

Młodym ludziom zdaje się, ze pieniądze są najważniejszą rzeczą w życiu. Gdy się zestarzeją są już tego pewni.

Młodość uśmiecha się bez powodu.

Młodość to jedyna rzecz godna posiadania.

Miłość nazywa się ideałem życia. Kwintesencją jego jest zdolność do niezwykłych poświęceń.

Miłość kanonizuje ludzi.

Mężczyźni zawsze się wzajemnie popierają, kobiety zawsze wzajemnie się zwalczają.

Ludzie nie rozumieją, że krytyka to uprzedzenie, bo żeby zrozumieć, trzeba kochać, a żeby kochać, trzeba mieć w sobie pasję.

Ludzie dobrze wychowani nie zaprzeczają innym, mądrzy zaprzeczają sobie.

Lepiej jest mieć stały dochód, niż być czarującym.

Kochankowie są najszczęśliwsi wśród zmartwień.

Kobiety istnieją po to, aby je kochać, a nie, aby je rozumieć.