Cytaty polskich poetów

Spadochron noś i chodząc pieszo.

Sny zależą od pozycji śpiącego.

"Słyszałem, że świat jest piękny" – rzekł niewidomy. "Podobno" – odpowiedział widzący.

Słowa są nekrologami myśli.

Skrócili go o myśl.

Skarlałe zasady – zasadzki.

Skazaniec nigdy nie dorasta do szubienicy.

Sięgaj po laur, ale nie z cudzej głowy.

Serce człowieka bije drugiego niemiłosiernie.

Są wielkie ustroje, które opierają się na samych drobnoustrojach.

Są urodzeni mężowie stanu – wyjątkowego.

Są tacy, co nigdy nie mieli nadziei, i tacy, co ciągle ją tracą.

Są tacy, co nie potrzebują nocy. Ciemność promieniuje z nich.

Są sztuki tak słabe, że nie mogą zejść ze sceny.

Są nie tylko anioły-stróże, są i szatany-stróże.

Są ludzie, którzy mają język wskazujący.

Są czasy, kiedy ludzie mówiąc przez sen, kłamią.

Satyryk umiera z przymrużeniem oczu.

Satyrycy winni ostrzyć swój język na kamieniu mądrości.

Samotności, jakaś ty przeludniona!