Cytaty polskich poetów

Odejdź szatanie! Diablica jest u mnie.

Oddała mi się, ale nie chciała się odebrać.

Odciski palca bożego nie są nigdy identyczne.

Od słowa do słowa idzie człowiek czasem całe życie.

Obserwujemy ciekawe zjawisko: bełkot jako środek porozumiewawczy między ludźmi.

Obcowanie z karłami deformuje kręgosłup.

O, szczęśliwe czasy, gdy idzie się pod mur tylko dla siusiania.

Nuty radości z krzyżykami?

Nowa myśl może ci się tylko przydarzyć.

Nocą napadło na Iksa kilku zbójów. „Jak wyobrażasz sobie życie?” – zagadnął go herszt. „Odpowiedzieć trafnie na to pytanie!” – wyjąkał przerażony.
„No, masz szczęście!” – zaśmiał się rabuś.

Nikt nie jest tak głupi, żeby od czasu do czasu takiego nie udawać.

Nigdy ton nie powraca do struny.

Nieobecni nigdy nie mają racji, ale bardzo często zachowują życie.

Niełatwo jest żyć po śmierci. Czasem trzeba na to stracić całe życie.

Niektórzy, co się boją oblicza przyszłości, nie przypuszczają nawet, że może ona im pokazać tyłek.

Niektórzy widzą prawym i lewym okiem dokładnie to samo. I myślą, że to obiektywizm.

Niektórzy są przekonani, że ich kaganiec to przyłbica.

Niektórzy ludzie patrzą przez własne oczy jak przez judasze.

Niektórym ludziom należałoby wytoczyć proces myślenia.

Niektórym do szczęścia brakuje naprawdę jedynie szczęścia.