Cytaty pisarzy

(…) przemówienia przed sądem Kuronia i Modzelewskiego. Piękne nawet, ale to głosy wołające na puszczy, obce mi w dodatku, bo powołujące się wciąż na „socjalizm”. „Ci dopiero daliby nam w dupę” – Powiedział Paweł (…)

Kto czynnie da świadectwo pustce, ten się ocali, przestanie być pusty, protest przeciwko pustce zapełni go.

Przemilczanie rzeczy ważnych to hołd dla ich ważności.

Zakopane w Święta trudne jest do strawienia: Krupówkami przewala się tłum po trochu pijany, ludzie zupełnie nowi, drapieżnie spragnieni stroju, popisania się, wyżycia – całkiem obcy Polacy, no tak, plebejscy, sam to kiedyś wychwalałem, a teraz widząc te bandę nowobogackich dostaję drżączki.

Przekora jest intelektualnym instynktem samozachowawczym.

Miłość ojczyzny nie może być ślepą miłością do każdego rządu.

Polacy stają się znakomitymi organizatorami, gdy im tego ktoś zabroni.

Socjalizm nie, wypaczenia tak.

Socjalizm jest to ustrój, w którym bohatersko pokonuje się trudności nieznane w żadnym innym ustroju!

Zwycięstwo szybko nuży, niepewność wygranej podnieca.

Są ludzie, którzy łakną nieszczęścia jak przyjemności.

Samobójstwo to doniosły eksperyment o nieujawnionym rezultacie.

Pieniądz symbolizuje pracę, pożywienie, najrozmaitsze rodzaje energii. Człowiek wymyślił ten symbol dla wygody.

Opozycja bzykającego komara też jest opozycją.

Okrągłe rocznice są nonsensem – wynikają z przypadkowego stosowania systemu dziesiętnego.

Od samego mieszania herbata nie staje się słodsza.

Nuda i strach uczą – ale dopiero, gdy miną.

Życie męczy, ale czy śmierć przyniesie ulgę? Ludziom nie spieszno do odpowiedzi na to pytanie.

Za nieoczekiwane powodzenie naszej beznadziejnej sprawy!

Nigdy nie wiemy, co jest, a co nie jest twórczością.