Cytaty pisarzy

Można by rzec o mnie, że w książce tej skomponowałem bukiet z cudzych kwiatów, od siebie dodając jedynie wstążkę, która je związała.

Kiedy miłość zmieni się w przyjaźń, wyparuje i zniknie.

Każdy z nas mówi czasami głupstwa. Nieznośne są tylko głupstwa wygłaszane uroczyście.

Moje życie pełne było strasznych nieszczęść.

Miłość jest niczym innym, jak żądzą nieśmiertelności.

Między nami mówiąc, zauważyłem że dwie rzeczy zawsze idą ze sobą w parze: podniebne myśli i przyziemne czyny.

Małżeństwo jest to układ, którego jedynie zawarcie jest wolne, trwanie zasię – przymusowe i narzucone.

Kwasy jak i słodycze małżeństwa trzyma mądry człowiek w tajemnicy.

Kto by znalazł sposób, by można sądzić wedle sprawiedliwości i wybierać ludzi wedle rozumu, stworzyłby tym jednym najdoskonalsza formę społeczności.

Każdy poniekąd żyje w swym dziele.

Człowiek, który dla interesu poświęca swój honor, traci i swój honor, i swój interes.

Co najwyżej Wielkość duszy nie tyle polega na tym, aby iść ku górze i naprzód, co aby umieć umiarkować się i ograniczyć.

Choćbyśmy nawet mogli stać się uczonymi uczonością drugich, mądrzy możemy być jedynie własną mądrością.

Błaznem jest ten, kto odtrąca uciechy, jakich natura mu dostarcza. Nie trzeba ani gonić za nimi, ani od nich uciekać – trzeba je przyjmować.

Białogłowy pokrywają pierś siateczką, kapłani takoż święte rzeczy – są niektóre rzeczy, co się je kryje, aby pokazać.

Celem naszej wędrówki jest śmierć (…).

Skąd pochodzi, iż człowiek chromy nie drażni nas, a umysł chromy drażni.

Cnoty człowieka nie powinno się mierzyć jej wyskokiem, ale jej pospolitą miarą.

Zwyczaj może wszystko.

Trzeba pilnie nauczyć dzieci, aby nienawidziły zła dla jego własnej ohydy, i pokazać im naturalną jego szpetotę, iżby go unikały nie tylko w uczynku, ale zwłaszcza w sercu…