Cytaty brytyjskich pisarzy

(...) życie jest fascynujące. Wie się o nim tak mało – zna się jedynie własną niewielką rólkę – jest się więc jakby aktorem, który ma wygłosić kilka zdań w pierwszym akcie (...). Kiedy jednak w dniu przedstawienia kurtyna pójdzie w górę, zobaczy całą sztukę i wraz z innymi stojąc w rzędzie kłaniać się będzie widzom.

Jakie to dziwne, że kiedy człowiek nosi w sercu jakąś własną tajemną teorię, do której właściwie nie chce się przyznać, a usłyszy ją z ust kogoś innego, z pasją jej zaprzecza.

- Mon ami, trop długości metra jest tak samo ważny jak ten, który mierzy dwa milimetry! Co za romantyczny pomysł, że wszystkie ważne ślady muszą być nieskończenie małe.

To straszne przekonać się nagle, że z niewiadomego powodu zdradza się własne zasady

Książki kiedyś przeczytane powracają do nas w najbardziej niezwykły sposób.

- Nikt nie zna całej prawdy o drugim człowieku.[...] - Tak - powiedziała z namysłem. - Myślę, że to prawda. - Nawet ci najbliżsi i najbardziej ukochani.

Nie ma potrzeby pokazywać publicznie siwizny, chyba że ma się na to ochotę.

Proszę dużo jeść, wysypiać się porządnie i starać się żyć, tak jak żyją rośliny.

- Jeżeli ktoś zaproponowałby pani spotkanie - z nim albo z nią - w piekle, to co by pani zrobiła?
Panna Lemon, jak zwykle, odpowiedziała bez namysłu. Znała, jak to się mówi, wszystkie odpowiedzi.
- Uważam, że byłoby wskazane zarezerwować stolik.

Młodzi myślą, że starzy są głupi, ale starzy wiedzą, że młodzi są głupi.

Ludzie mówią, że miłość wszystko usprawiedliwia, ale to nie jest prawda.

Przez brak gwoździa koń stracił podkowę,
Przez brak podkowy przepadł koń,
Przez brak konia przegrano bitwę,
Przez bitwę przegrano królestwo.
A wszystko przez brak gwoździa w podkowie

To nadzwyczajne, że wszystko zawsze okazuje się inne, niż się sobie wcześniej wyobrażało.

Wiara rodzi się tam, gdzie jest ktoś, kto potrafi dotrzeć do serc milionów. Obiecaj nowe niebo i nową ziemię, a ludzie pójdą za tobą na śmierć.

To sztuka wiedzieć, kiedy należy przestać.

- Dlaczego pan myśli, że miałby mi się z czegoś zwierzać?
- Ponieważ, madame — odparł Hautet z zamierzoną brutalnością — mężczyzna spowiada się kochance z tego, co nie zawsze chce mówić żonie.

Co decyduje o wyborze wspomnień? Życie przypomina siedzenie w kinie. Pstryk! I oto ja: dziecko pałaszujące ptysie (...). Pstryk! Minęły dwa lata i siedzę na kolanach u babci (...). To jedynie chwilki – a między nimi długie puste przestrzenie miesięcy czy nawet lat. Gdzie się wtedy było? Przywodzi to na myśl jedno z pytań Peer Gynta: Gdzie byłem, ja, prawdziwy, cały?

- Wie pan co? Trochę się boję…
- Ma pani na myśli sprawę anonimów?
- Tak, bo wie pan… to by znaczyło… to musi znaczyć… - przerwała pogrążając się w myślach i mrużąc oczy. Potem powiedziała wolno, jak ktoś zaabsorbowany rozwiązywaniem jakiegoś trudnego problemu:
- Ślepa nienawiść… tak! Ślepa nienawiść! Ale nawet człowiek ślepy może przez przypadek trafić kogoś w samo serce. A co się wtedy stanie, proszę pana?

- A teraz, mój drogi George`u, powiedz co sądzisz o tej sprawie?
George zamyślił się i powiedział:
.....
- Że będzie pan musiał sobie poszukać nowego dentysty .....

Stare grzechy rzucają długie cienie.