Cytaty brytyjskich pisarzy

Jak się już szuka, znajduje się mnóstwo dowodów.

Piosenka za szóstkę, kieszeń żyta i zapiekanych w cieście kosów mendle trzy. Przekrojono ciasto, ptaszków zabrzmiał chór. Co za pyszne danie na królewski dwór! Król był w skarbcu, liczył tam pieniądze swe, Królowa w komnacie bułkę z miodem je. Służebna w ogrodzie wietrzy ubrań stos, wtem przyleciał ptaszek, oddziobał jej nos.

Po osiągnięciu sukcesu przychodzi kolej na odreagowanie napięcia.

Autorzy nigdy nie uśmiercają swych bohaterek.

Często jesteśmy przekonani, że wiemy, co myślą inni ludzie, ale niekiedy okazuje się, że po prostu nie mieliśmy racji i popełniliśmy potworny błąd!

Posadzili mnie za biurkiem, z kupą papierków i cyfr, i jeszcze kazali mi myśleć, a ja po prostu odpadłem. To wszystko zresztą nie miało żadnego sensu. Ale tak to jest. Głupio ci, kiedy widzisz, że jesteś absolutnie do niczego.

Jedni popełniają morderstwa, drudzy bywają wmieszani w morderstwa, jeszcze innym morderstwa narzucają się same.

- Rozumiem, że ostatnio pani Leidner nie była w dobrej formie? – spytałam.
Pani Mercado roześmiała się zjadliwie.
- W dobrej formie! Z pewnością nie. Śmiertelnie nas wystraszyła. Co też ona wygadywała. Pewnej nocy jakieś palce pukały w jej okno. To znów ręka, a raczej sama dłoń. Kiedy zaczęła opowiadać o żółtej twarzy przyklejonej do szyby, wtedy dopiero ciarki nas przeszły! Oczywiście kiedy pobiegła do okna, nie było tam nikogo.

...jaka to dziwna rzecz…! Jakaś dziewczyna może wstrząsnąć swą urodą do głębi, ale gdy tylko otworzy usta i przemówi, cały urok pryska.

Życie w podróży ma pozory snu. Choć dalekie od normalności, pozostaje realne.

Im bardziej są inteligentni, tym mniej wiedzą o zwyczajnym świecie.

Nie można z góry przewidzieć, co jest dla człowieka dobre, a co złe

W głębi duszy wszyscy jesteśmy snobami.

Jak kto chce, dostrzeże w kaczce łabędzia.

Nauka może dać zadowalające rezultaty tylko wtedy, gdy budzi w tobie jakiś oddźwięk. Same informacje to nie wszystko, bo dają niewiele więcej niż to, co już się miało do dyspozycji. Jeśli słuchasz aktorek, które mówią o sztukach, powtarzają z nich słowa i kwestie, jeśli prawdziwi śpiewacy śpiewają ci (...), to budzi się w tobie gorące umiłowanie sztuki. Otworzył się przede mną nowy świat, świat, w którym mogłam od tej pory żyć.

Ach ta cudownie nieobliczalna angielska pogoda...

Cała historia przypomina kłębek splątanej włóczki. (…) Trzeba wziąć ten kłębek i wyciągnąć potrzebny kolor, kolor mordercy.

Są takie rzeczy, w obliczu których trzeba stanąć zupełnie samotnie...

Namiętność niszczy kobietę i nic dobrego z niej nie wynika, natomiast romantyczną historię można zasuszyć niby kwiat lawendy i wspominać przez wiele lat.

Bo, ciociu, ludzie pragną żyć, prawda? (...)
Ja także pragnę żyć, nie dlatego nawet, by być szczęśliwą, radować się, bawić. Po prostu, ciociu Jane, chcę chodzić, poruszać się, myśleć, odczuwać wszystko, co mnie otacza.