Cytaty brytyjskich pisarzy

(...) ludzie rzadko – rzadziej nie można by się tego spodziewać – wyglądają na to, czym są w rzeczywistości.

Sądzę, że ludzie częściej zabijają tych,
których kochają, niż tych, których nienawidzą. Może dlatego, że tylko ludzie, których kochamy, mogą sprawić, że nasze życie staje się nie do zniesienia.

Wszystkim nam zdarzają się różne rzeczy (...) Takie jest życie. Trzeba sobie z tym radzić. Niektórzy potrafią, inni nie.

- Kiedy trzymałem cię tak ostatnio, zdawało mi się, że mam w rękach ptaka. Ptaka, który chce mi uciec...Ale teraz już nigdzie nie uciekniesz.
- Bo wcale nie chcę uciekać...

Była to brzydota wybitna – bardziej fascynowała, niż odpychała.

- Bo się w niej kocha.
Wybuchnąłem śmiechem.
- No, tym razem, Poirot, jesteś w grubym błędzie. On się w niej kocha! Dowiedziałem się przypadkiem, że on jej wyraźnie nie lubi.
-Kto ci to mówił, mon ami?
- Sama Cyntia.
- Biedna mała! Bardzo była tym zmartwiona?
- Skąd! Powiedziała, że jej wcale na nim nie zależy.
- Wobec tego zależy jej bardzo. Ach, kobietki, kobietki. Zawsze takie same.

Czasem prawda staje się ważniejsza od lojalności.

Głupca pieniądz się nie trzyma — mruknął.

Chętnie zobaczę takie krótkie spięcie. Oczyści atmosferę. Na razie wszyscy myślimy bardzo wiele, a mówimy za mało.

- Nie ma pan skrytego hobby? - podjęła. - Proszę się przyznać. Z pewnością jest coś, co pana pociąga. Każdy pielęgnuje jakieś pragnienia, często całkiem bezsensowne!

- (...) Widzisz, mój drogi - odparł z nutą smutku - ty nie masz instynktu.
- Zwykle mówiłeś o inteligencji - zaoponowałem.
- Często występują razem - padła niejasna odpowiedź.

- Co ci zawsze mówiłem?! - wybuchnął mój przyjaciel. - Nie wolno nic pomijać. Jeżeli jeden szczegół nie pasuje do teorii, lepiej odrzucić teorię.

Rzeczywiste poszlaki bywają zawsze mętne, niedostateczne. Trzeba je sondować, przesiewać. A tutaj wszystko gra. Mój drogi! Poszlaki majstrowano chytrze...tak chytrze, że robota minęła się z celem.

Jest zło, które przychodzi z zewnątrz, które atakuje tak, że cały świat to widzi, ale istnieje też zepsucie, które lęgnie się wewnątrz, którego nie widać. Rozwija się powoli, dzień po dniu, aż w
końcu cały owoc jest zepsuty, przeżarty przez zarazę.

Nie wierzę w morderstwo bez motywu.

Zwycięstwo przynosi równie katastrofalne skutki jak klęska.

- Mon ami, dwóch ludzi rzadko widzi to samo. Ty, na przykład, widziałeś boginię, a ja... — zawahał się.
- A ty...?
- Widziałem tylko dziewczynę o niespokojnych oczach — odparł poważnie Poirot.

Rozwikłanie zagadki nie wymaga zdolności twórczych. Do tego potrzebne jest umiłowanie prawdy.

Trzeba wielkiej odwagi, by przeżyć jakoś życie.

- (...) to by mu złamało serce.
- Niech pani nie wierzy w takie rzeczy - stwierdziła Katarzyna surowo. - Serca nie są aż tak delikatne.