Cytaty polskich pisarzy

Chciałbym zapaść się pod ziemie, choć tak głęboko jak...studnia w zasławskim zamku...I jeszcze chciałbym, ażeby mnie zasypały gruzy i nawet ślad tego, że kiedykolwiek istniałem

Ludzkość przechodzi rozmaite fazy: walk, odkryć, prześladowań, szaleństw, pomorów...W tej epoce, na którą dziś patrzymy, jest wszystkiego po trochu, ale bodaj czy nie za dużo pozorów - i gonitwy za użyciem. Otóż mówię ci: strzeż się tego prądu!...Kto mu uwierzy, może znaleźć hańbę i zatracenie duszy.

Wszelkie cierpienie może przerodzić się w okrucieństwo, lecz najczęściej przybiera formę apatii.

Zapada noc - noc, podczas której wszystko jest szare i podejrzane.

Dzieci spoglądały na nią, na czekoladę i na ciastka z ciekawością i łakomstwem głodnych zwierzątek, a ten kupiec - tak samo na nią patrzył.

Los! Los!...on dziwnie zbliża ludzi.

Zdawało mu się, że widzi jakaś niezmienna fabrykę, skąd wybiegają nowe słońca, nowe planety, nowe gatunki, nowe narody, a w nich nowi ludzie i serca, które szarpią furie: nadzieja, miłość i boleść. Któraż z nich najgorsza? Nie boleść, bo ona przynajmniej nie kłamie. Ale ta nadzieja, która tym głębiej strąca, im wyżej podniosła. Ale miłość, ten motyl, którego jedno skrzydło nazywa się niepewnością, a drugie oszustwem.

Przykuwa mnie tu niewidzialny łańcuch: nadzieja, że mnie pani pokocha.

Czy dzieci uczą się pracować na chleb? Nie, uczą się ładnie trzymać nóż i widelec. Czy uczą się poznawać ludzi, z którymi kiedyś żyć im przyjdzie?...Nie, uczą się podobać za pomocą stosownych min i ukłonów. Czy uczą się realnych faktów, decydujących o naszym szczęściu i nieszczęściu?...Nie, uczą się zamykać oczy na fakty, a marzyć o ideałach. Nasza miękkość w życiu, nasza niepraktyczność, lenistwo, fagasowstwo i te straszne pęta głupoty, które od wieków gniotą ludzkość, są rezultatem pedagogiki stworzonej przez kobiety. A nasze znowu kobiety są owocem klerykalno-feudalistyczno-poetyckiej teorii miłości, która jest obelgą dla higieny i zdrowego rozsądku.

Praca daje okazję odnalezienia samego siebie. Własnej rzeczywistości dla siebie i nikogo innego.

Patrzcie, jak marne są ludzkie nadzieje wobec porządku świata.

My, kobiety, pojmujemy bohaterstwa, których świat nie uznaje...

Niestety marzenia są podobne do pajęczyny, którą łatwo porwać i zniszczyć.

Obojętność dla śmierci jest cechą umysłów dojrzałych, a pociąg do życia wiecznego - zapowiedzią nadchodzącej starości.

Głupstwo!...przecież jej nie oświadczę, że mam na nią apetyt...A zresztą, choćbym trafił na dobrą chwilę, co bym dał jej w zamian?...Nawet nie mógłbym powiedzieć, że ją kocham.

Co mnie obchodzą jakieś teorie oszczędności, gdy czuję ból w sercu?

Pieniądz naprawdę jest wielką potęgą, tylko trzeba go umieć użyć...

Kobiety są niewolnicami tylko tych, którzy potrafią je mocno trzymać i dogadzać ich kaprysom.

Najpiękniejszą rolą kobiety jest pielęgnować ranione serca, które cierpią w milczeniu.

Dobry Polak poci się już przy drugiej cyfrze dziesiętnej, przy piątej dostaje gorączki, a przy siódmej zabija go apopleksja.