Cytaty amerykańskich pisarzy

Oto początek Księgi Rodzaju: "Na początku była whisky, a ojciec Callahan rzekł: Niech się staną notatki...".

Miejsce, gdzie godzina jest zawsze żadna, cel podróży nigdzie, a towarzysz nikim.

Rozmowa o tym to czysta kpina - równie dobrze moglibyśmy opisywać czworoboczny trójkąt.

Kto bardziej od bibliotekarki przyda się w walce z raczkującą dyktaturą?

Czasem dostajesz to, czego chcesz, przeważnie jednak dostajesz to, co dostajesz.

Zemsta jest okrutna, a ja jeszcze bardziej.

- Tak, ty. Przystrzyżesz trawnik, Richie.
- W porządku, tato. Oczywiście - powiedział Richie i nagle w jego umyśle pojawiło się straszne podejrzenie. Może jego ojciec nie miał na myśli tylko frontowego trawnika.
Uśmiech Wentwortha Toziera zmienił się w szeroki, drapieżny, rekini grymas.
- Całość, kretyński potomku moich lędźwi. Trawnik frontowy, tył i boczne. A kiedy skończysz, położę na twoją dłoń dwa zielone kawałki papieru z podobiznami George'a Washingtona z jednej strony i wizerunkami wciętej piramidy z Zawsze-Czujnym-Okiem z drugiej.

- Dopłaszam siem łaski, to przecież być Humbak Calhown! - wrzasnął Richie. - Niech pan na mie nie upada, misteł Humbak! Rozgniótłby mie pan na placek! Łaski, panie, łaski, panie! Czysta kilo żywego miensa, łosiemdziesiunt łosiem cali od cyca do cuca, Humbak czuć jak stare panterze łajno! Zrobiłem szystko, panie! Tylko nie padaj seł na biednego małego czałnego chłopca, proszę!
- Nie przejmuj się - powiedział Bill. - To t-t-tylko R-r-ri-chie. To wariat.
Richie poderwał się z ziemi.
- Słyszałem, Denbrough. Lepiej daj mi spokój, albo poszczuję na ciebie Humbaka.
- N-n-nahlepsza częsć c-c-ciebie spłynęła t-twojemu ojcu p-p-po n-nodze - powiedział Bill.
- Fakt - stwierdził Richie. - Ale zobacz, ile dobrego jeszcze zostało.

- Politycy! (...) Oni zmieniają się dla doraźnych korzyści, a nie z idealizmu.

(...) że książki z biblioteki trzeba zawsze oddawać w terminie.

Przeszłość to historia, a przyszłość to tajemnica.

Poeci mówią o nadziei, że to pierzaste stworzenie. Potrafi fruwać nawet w duszach uwięzionych.

Człowiek nigdy nie wie, kiedy życie szykuje mu jakąś paskudna niespodziankę.

- Mam co najmniej czterdzieści minut, zanim będę musiała się ubrać do szkoły. Została ci może jeszcze jedna prezerwatywa? Zdaje się, że odkryłam lekarstwo na ból głowy.

Bóg zawsze w końcu robi porządek.

[...] dobrze jest natychmiast ukuć nazwę na każdą rzecz, która człowieka przeraziła. Nie powoduje to, że człowiek przestaje się bać, ale przynajmniej dzięki temu strach staje się do zniesienia.

- [...] On nie zachowuje się normalnie [...] Wciąż myśli tylko o tym [przeklętym wozie].
- Czasem zdarza się tak ludziom, którzy nigdy nie mieli niczego zbyt wiele. [...] Może chodzić o samochód, dziewczynę, nieraz o karierę, instrument muzyczny albo niezdrową fascynacje jakąś osobą. [...] dobrzy ludzie mogą czasem ulec zaślepieniu i nie zawsze jest to ich wina.

To był rok, w którym zżyłem się z samotnością.

Potraktuj lekturę tak jak wyprawę w nieznane. Poruszaj się bez mapy, rysuj za to własną, w miarę jak posuwasz się naprzód.

Życie naprawdę naśladuje sztukę, czasami. A im prymitywniejsza sztuka, tym lepsza imitacja.