Cytaty ekonomistów

Filozofia protekcjonizmu to filozofia wojny.

Wojna... szkodzi, nie tylko podbijanemu ale podbijającemu.

Pieniądz nie jest wynalazkiem Państwa, nie jest produktem aktu legislacyjnego, nie potrzebuje sankcji władzy politycznej aby istnieć.

Głównym źródłem siły i wpływu moralnego jest (…) duch chrześcijańskiej miłości bliźniego, której wyrazem i czynnym zastosowaniem (…) ma być właśnie działalność spółdzielni. A jeśli miłością bliźniego okiełzna się i umiarkuje własne samolubstwo, jeżeli w pracy gospodarczej i zarobkowej dbać nauczy nie tylko o swój interes, lecz o interes i potrzeby swego sąsiada, to taka praca (…) nie będzie dźwigać jednych a poniżać drugich, lecz podnosić ogół.

Krzewione gorliwie zamiłowanie oszczędności czyni ludność dzielniejszą, kształci w niej wolę, uczy wstrzemięźliwości i przezorności. Bo oszczędzać, to znaczy wysiłkiem woli zwalczać pokusy ciała, to znaczy rozsądkiem miarkować swoje postępowanie, to znaczy nietylko widzieć to, co się teraz dzieje, ale mieć także oczy otwarte na przyszłość i pamiętać o jutrze. Przez oszczędność rośnie tedy siła i hart moralny narodu, a to znaczy więcej nawet, niż zamożność.

Cokolwiek możemy zrobić aby podnieść osobiste oszczędności jest bardzo w interesie tego kraju [ameryki].

Protekcjonizm stworzy niewiele miejsc pracy, za to jeżeli zagranica posunie się do odwetu, z pewnością utracimy miejsca pracy.

(...) jestem wielkim zwolennikiem ulg podatkowych, ale nie z pożyczonych pieniędzy. Problemem jest, że w ostatnich latach finansowaliśmy programy z pożyczonych pieniędzy, ulgi podatkowe z pożyczonych pieniędzy, i w końcu okazało się to katastrofalne. Moim zdaniem nie możemy [już] bawić się tutaj w subtelną politykę.

Cokolwiek opodatkujesz, będziesz miał tego mniej.

Prawdziwą miarą kariery jest zadowolenie a nawet duma z tego, że osiągnęło się sukces bez pozostawiania ofiar za sobą.

Każda świadomy kredytobiorca jest po prostu mniej podatny na oszustwa i nadużycia.

W obliczu braku standardu złota, nie sposób ochronić oszczędności przed konfiskatą przez inflację. Nie ma bezpiecznego przechowywania wartości.

Ci z nas, którzy liczyli na to, że interes własny instytucji kredytowych zabezpieczy udziałowców, wliczając w to mnie, są teraz po prostu w szoku (...) Znalazłem błędy w modelu, który w moim rozumieniu miał zasadniczo opisywać funkcjonowanie świata.

Politycy prędzej czy później robią z innych głupków.

Trzy grupy wydają pieniądze innych ludzi: dzieci, złodzieje i politycy. Wszystkie trzy wymagają nadzoru.

Ekonomia. To nauka, która omawia rzeczy doskonale nam znane językiem, którego nie jesteśmy w stanie zrozumieć.

W dalszym ciągu jestem gastarbeiterem w polityce. Nie zamierzam w niej zbyt długo pozostawać.

Uznałem, że po tych ośmiu miesiącach funkcjonowania mój potencjał energetyczny się wypalił.

To są absolutnie nie z tej planety rozważania. Spekulowanie, że Polak może być prezesem MFW są nieuprawnione.

To, co twórcom reformy udało się zbilansować „na papierze”, w żaden sposób nie udało się wcisnąć w realia polityczno-gospodarcze. Zmieniający się stosunek do prywatyzacji kolejnych rządów i w rezultacie falowanie jej tempa czy też traktowanie prywatyzacji instrumentalnie, jako źródła wpływów służących na przykład ratowaniu upadających przedsiębiorstw państwowych, powodowało w coraz większym stopniu finansowanie reformy ze środków budżetowych.