Cytaty muzyków rockowych

Przysięgam, że nigdy Was nie zdradzę, przysięgam, że nikt nigdy nie jest w stanie mnie kupić, nie ma takiej opcji.

Jak zostanę politykiem to naplujcie mi w ryj i mówcie do mnie szmato.

Po pierwsze Prezydent powinien stać na straży interesu narodu polskiego, a nie jakiejś Konstytucji, bo nie ma świętego prawa. (...) Prawo jest prawem wówczas, kiedy służy obywatelowi. Jeżeli jest sprzeczne z interesem obywatelskim przestaje być prawem.

Scena to jest wielkie wyzwanie, nieśmiała osoba niech siedzi w domu, i gotuje.

Showbusiness nie wymaga grubej skóry tylko talentu (...), i jeśli nie ma tego talentu, to po co się męczyć, bo to jest droga donikąd.

Wyobraźnia jest początkiem wszystkiego, co piękne w świecie.

Gdyby ludzie mogli zobaczyć siebie nawzajem tak, jak widzi ich Bóg, nie byłoby nienawiści.

W świecie jest tyle bólu, że jedyną prawdziwą odpowiedzią jest miłość.

Myślę, że największą lekcją życia jest zachowanie niewinności - zdolności widzenia świata oczami dziecka.

Sława może być bardzo samotna. Ludzie widzą gwiazdę, ale nie zawsze widzą człowieka.

Największą lekcją, jaką daje życie, jest nauczyć się kochać innych bez oczekiwania czegoś w zamian.

Piosenki przychodzą do mnie jak prezenty. Nie czuję, że je piszę - czuję, że je dostaję.

Muzyka jest dla mnie jak oddychanie. Jeśli przestaję ją tworzyć, przestaję żyć.

Nie miałem prawdziwego dzieciństwa.

Pewnego dnia może mi się zachcieć zrobić sobie czerwoną kropkę w tym miejscu i parę dodatkowych oczu… o tutaj.

Perfekcjonista musi być cierpliwy. Tak długo tworzy, dopieszcza swoje dzieło, aż będzie doskonałe.

Pamiętajcie, nieważne, ile razy przyjdzie wam wykonywać daną rzecz – róbcie ją dotąd, dopóki nie zostanie dobrze zrobiona. Wierzcie w siebie, niezależnie od tego, ile negatywnej energii sprowadza was w dół. Odrzućcie ją i pamiętajcie – będziecie tylko tym, kim chcecie być. A najważniejsze, po stokroć najważniejsze, to skromność. Może swojemu talentowi zawdzięczać będziecie siłę czy władzę nad ludźmi, ale nigdy nie dajcie się ponieść pysze ani dumie. To zguba ludzkości…

Okna Motown Studio wychodziły na park i pamiętam jak patrzyłem przez nie na bawiące się tam dzieci. Przyglądałem im się ze zdumieniem – nie umiałem wyobrazić sobie takiej wolności, takiego beztroskiego życia – i pragnąłem bardziej niż czegokolwiek takiej swobody. Żałowałem, że nie mogę rzucić tego wszystkiego i żyć tak jak one.

Nie przypominam sobie bym nie śpiewał, dlatego też nigdy nie marzyłem o śpiewaniu.

Nie ma dla mnie nic ważniejszego niż dawanie ludziom szczęścia i odwracanie ich uwag od codziennych trosk i problemów!