Cytaty niemieckich filozofów

Dwie rzeczy napełniają umysł coraz to nowym i wzmagającym się podziwem i czcią, im częściej i trwalej się nad nimi zastanawiamy: niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie. Są to dla mnie dowody, że jest Bóg nade mną i Bóg we mnie.

Doświadczenie jest produktem rozumu.

Dla przeciwwagi wielu uciążliwości życia niebo ofiarowało człowiekowi trzy rzeczy: nadzieję, sen i śmiech.

Demokracje nie walczą między sobą.

Człowiek nie jest bogaty tym, co posiada, lecz tym, bez czego z godnością może się obejść.

Czasami ceni się kogoś za bardzo, aby można go było pokochać.

Boskie dzieło stworzenia nigdy nie dobiega końca. Zaczyna się, a potem trwa nieskończenie, w nieustannym trudzie dając początek nowym sceneriom, nowym przedmiotom i nowym światom.

Artysta polityczny w równym stopniu, co estetyczny może kierować i rządzić światem, mamiąc go wyobrażeniem w miejsce rzeczywistości, na przykład wyobrażeniem o wolności ludu lub o jego randze i równości; to pierwsze istnieje jedynie formalnie w angielskim Parlamencie, to drugie zaś we francuskim konwencie. Lepiej jednak przecież mieć choćby pozór posiadania owego uszlachetniającego ludzkość dobra, niż czuć się go w oczywisty sposób pozbawionym.

Źródłem idei wolności człowieka jest Biblia.

Zmiany czysto ilościowe w pewnym punkcie przechodzą w zmiany jakościowe.

To, co jest wytworzone z formy czystej myśli, a nie mocą autorytetu, tylko to należy do filozofii.

Świadomość siebie jako istoty podwojonej i ze sobą tylko sprzecznej to świadomość nieszczęśliwa.

Szczęście jest tylko przemijającą chwilą, zbiorem przypadków dających się podzielić na formę i treść.

Sowa Minerwy wylatuje dopiero z zapadającym zmierzchem.

Rozum na koniu.

Prawo negacji negacji.

Nieuchronny wytwór współczesnego społeczeństwa: jest to nie zintegrowany element w porządku prawnym, nie dopuszczany do uczestnictwa w jego korzyściach i z tej przyczyny zwolniony z wszelkiej odpowiedzialności wobec tego porządku – jest koniecznym strukturalnym nadmiarem, wykluczonym z zamkniętego kręgu społecznego gmachu.

Kto patrzy na świat rozumnie, na tego i świat patrzy rozumnie.

Historia uczy, że ludzkość niczego się z niej nie nauczyła.

Co jest rozumne, jest rzeczywiste; a co jest rzeczywiste, jest rozumne.