I wciąż ją kocham

Z drugiej jednak strony, biorąc pod uwagę, jak wyglądała w bikini, prawdopodobniej byłbym równie zachwycony, gdyby wyrecytowała książkę telefoniczną.

Usiłuję jakoś przetrwać dzień, zachowując dość siły, by stawić czoło następnemu.

Sposób, w jaki na mnie patrzyła, sprawił, że zalała mnie fala wspomnień i przez chwilę przeżywałem na nowo każdą emocję, każdą nadzieję i marzenie związane z nami.

Poza tym przebywając z nią zdałem sobie sobie sprawę, jak bardzo byłem samotny.

Po prostu godzę się z faktem, że nie muszę robić tego co wszyscy. Mogę robić to, co jet dla mnie właściwe.

Nie należę do tych nielicznych czy wspaniałych. Chciałem być tylko tym, kim mogę być.

Ludzie nie zrozumieliby, a ja nie odczuwam potrzeby wyjaśnienia, zwyczajnie dlatego, że w głębi serca wiem, jakie to było prawdziwe.

Im bardziej się od siebie oddalaliśmy, tym rozpaczliwiej starałem się ocalić to, co nas kiedyś łączyło, lecz niczym w błędnym kole, moja desperacja powodowała, że przepaść między nami stawała się jeszcze większa.

Walczysz dla przyjaciela, po to, by przeżył, a on walczy dla ciebie, i wszystko w wojsku opiera się na tej prostej przesłance.

Poznanie ciebie było najlepszą rzeczą, jaka mi się w życiu przytrafiła. Byłaś moim najlepszym przyjacielem i kochanką, i nie żałuję ani jednej sekundy spędzonej z Tobą. Dzięki Tobie znowu poczułem, że żyję (…). Nigdy ci tego nie zapomnę. Zawsze będziesz najlepszą cząstką mnie.

Powinienem chyba wyjaśnić, dlaczego skoczyłem do wody po jej torbę. Wcale nie dlatego, że chciałem, by zobaczyła we mnie kogoś w rodzaju bohatera, albo po to by zrobić na niej wrażenie. [...] Miało to raczej związek z jej szczerym uśmiechem i serdecznym śmiechem.

(...) ale w ostatecznym rozrachunku wszyscy robimy to, co robimy, dla siebie nawzajem. Dla przyjaźni.

Gdy szliśmy w stronę samochodu, wziąłem ją za rękę. Jej dotyk sprawił, że poczułem się w zgodzie z całym światem.

Nie będę miała do Ciebie pretensji, jeśli już nigdy się do mnie nie odezwiesz lub jeśli powiesz mi, że mnie nienawidzisz. Ja sama też siebie nienawidzę.

[...] gdy nasze oczy się spotkały, poczułem, jak coś zaskoczyło, niczym klucz w zamku.

I na koniec chcę podziękować Ci za zdjęcie [...] Przypomniało mi, że jesteś czymś najlepszym, co spotkało mnie w życiu.

Przebywanie z tobą wydaje mi się...jakieś słuszne. Naturalne, takie jak powinno być.

Wtuliła się we mnie, a gdy zamknąłem oczy, pomyślałem, że nie chcę od losu niczego więcej, tylko móc już zawsze trzymać ją w ramionach.

Nawet jeśli powiem wam teraz, że żałuję swojej niedojrzałości, to nie da się cofnąć czasu.

Byłem świadom, że przypadkowy przechodzień widział płaczącego mężczyznę, któremu łzy płynęły strumieniem, jak gdyby nigdy miały nie przestać.