Cytaty Brytyjczyków

- Skoro śmierć jest niczym, Dumbledore, to zabij tego chłopca…
Niech ten ból już się skończy, pomyślał Harry. Niech nas zabije… Kończ, Dumbledore… Śmierć jest niczym w porównaniu z tym…
I znowu zobaczę Syriusza…
I gdy serce Harry’ego wypełniło uczucie, wężowe sploty nagle z niego opadły, ból ustał.

Odwróciwszy kopertę drżącą ręką, Harry dostrzegł woskowapieczęć z herbem: lew, orzeł, borsuk i wąż wokół dużej litery H....

Są takie wydarzenia, które -przeżyte wspólnie- muszą się zakończyć przyjaźnią.

- I tak szatę mam już dość brudną, nie musisz mnie dotykać - powiedział.

Nasze wybory, Harry, pokazują o wiele bardziej kim naprawdę jesteśmy, niż nasze zdolności.

Trujące muchomory nie gubią swych kropek.

- Ja też. Nie zapytałeś mnie na przykład jaka jest moja ulubiona konfitura, żeby sprawdzić czy naprawdę jestem profesorem Dubledore'em, a nie podszywającym się pod niego śmierciożercą. (...) Na przyszłość wiedz, że malinowa...choć, oczywiście gdybym był śmierciożercą, dowiedziałbym się, jaka jest moja ulubiona konfitura, zanimbym się w siebie wcielił.

Trzeba wypełnić nieskażone umysły naszych milusińskich zdrowymi, szczęśliwymi myślami, chroniąc ich słodkie dziecięce sny przed okropnymi koszmarami i pielęgnując przeczysty kwiat ich niewinności.

Dąb i ostrokrzew w parze nie chodzą,
Połączone - nie dzieci, lecz kłopoty rodzą.

- Co się liczy w życiu, Arf? - zapytał rozmarzony Fats po długiej przerwie.
Andrew czuł przyjemne falowanie umysłu.
- Seks. Odpowiedział.
- Taaaa...- potwierdził zadowolony Fats. - Pierdolenie. Ono jest najważniejsze. Reproda...reprodukcja i przetrwanie gatunku. Wyrzućmy gumy. Rozmnażajmy się.

Osoby z zewnątrz nigdy nie zrozumieją małżeństwa. Tylko mąż i żona wiedzą, jak naprawdę między nimi jest.

Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć są owocem wieloletnich podróży i badań.

Dudley ryknął ochrypłym śmiechem, a potem zaczął wykrzykiwać piskliwym głosem:
- Nie zabijaj Cedrika! Nie zabijaj Cedrika! Kim jest ten Cedrik? To twój chłopak?

A w sercu czuł przedziwną mieszaninę radości i dojmującego smutku.

Ale Ron wpatrywał się na niego z głębokim obrzydzeniem.
- A ja ci pozwoliłem spać w moim łóżku!

- To najbardziej ulubiona przez Zgredka część garderoby, sir! Mam ich już teraz siedem....ale, sir..chyba się pomylili w sklepie...dali Harry'emu Potterowi dwie takie same!
- No nie, Harry, jak mogłeś tego nie zauważyć!- krzyknął Ron.

- On musiał wiedzieć, że ja was zostawię.
- Nie. - poprawił go Harry. - On musiał wiedzieć, że zawsze będziesz chciał do nas wrócić.

- A skąd ci przyszło do głowy, że nie jestem odważny w łóżku? - zapytał Harry, całkowicie zbity z tropu. - Niby czego mam tam się bać, poduszek, czy może czegoś innego?

Dla Colina życie było jednym długim zabezpieczaniem się przed cierpieniem i rozczarowaniem, a wszystkich poza żoną traktował jak wrogów, póki nie dowiedli swojej lojalności.

Vikram zawsze wprawiał Tessę w zakłopotanie, jak wszyscy przystojni mężczyźni.