Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Ron zdążył już pokłócić się z Deanem Thomasem o piłkę nożną. Nie mógł zrozumieć, jak można się podniecać grą, w której jest tylko jedna piłka, a graczom nie pozwala się latać. Harry przyłapał kiedyś Rona na nakłuwaniu cyrklem plakatu Deana, przedstawiającego drużynę West Ham w akcji; Ron twierdził, że chciał po prostu zmusił piłkarzy do ruszenia się z miejsca.

Mogliśmy wszyscy zginąć – lub co gorsza, zostać wyrzuceni ze szkoły – Hermiona Granger.

Pieniądze, nieśmiertelność.. tylko pomyśl Harry wszystko czego chciałby każdy śmiertelnik. Ale ludzie są najlepsi w wybieraniu tego co dla nich najgorsze.

Hej! Stop stop stop! Jeszcze komuś tym oko wydłubiesz. Poza tym mówisz to źle, jest leviOsa a nie leviosA - Hermiona.

-Nigdy nie wiem- zawołał Harry do Hagrida, przekrzykując hałasujący wózek-jaka jest różnica między stalagmitami a stalaktytami!
-Stalagmity mają w środku ,,m''- odpowiedział mu Hagrid- I nie pytaj mnie teraz o nic, bo nic, bo chyba troche mnie zemdliło.

(...) Nie zdawał sobie sprawy, że miłość tak potężna jak twojej matka pozostawia w Tobie swój ślad. (...) być tak głęboko kochanym, to da nam ochronę na zawsze, mimo że osoba, która nas kochała, odeszła. (...).

- Przynieś pocztę Dudley.
- Niech Harry przyniesie.
- Przynieś pocztę Harry.
- Niech Dudley przyniesie.
- Dudley przyłóż mu smeltingiem.

-...Ty Longbottom, też powinieneś być w drużynie, bo nie masz rozumu.
Neville zaczerwienił się i odwrócił do Malfoya.
- Jestem wart tyle, co tuzin takich jak ty, Malfoy - warknął.
Malfoy, Crabbe i Goyle ryknęli śmiechem, ale Ron, nie odkrywając oczu od gry, powiedział:
- Dobrze mu powiedziałeś, Neville.

- Neville, możesz już patrzeć! - krzyknął Ron. Neville od pięciu minut szlochał z twarzą ukrytą w kurtce Hagrida.

Odwróciwszy kopertę drżącą ręką, Harry dostrzegł woskowapieczęć z herbem: lew, orzeł, borsuk i wąż wokół dużej litery H....

Są takie wydarzenia, które -przeżyte wspólnie- muszą się zakończyć przyjaźnią.

A w sercu czuł przedziwną mieszaninę radości i dojmującego smutku.

Mam nadzieję, że jesteście zadowoleni. Mogliśmy wszyscy zginąć...albo zostać wyrzuceni ze szkoły. A teraz, jeśli nie macie nic przeciwko temu, pójdę do łóżka.

Draco dormiens nunquam titillandus ("Nigdy nie łaskocz śpiącego smoka").

Grzebiecie w sprawach, które was nie dotyczą. To niebezpieczne.

- Coś tam wiem - oświadczył. - Znam matmę i parę innych spraw.

To lustro nie dostarcza nam jednak ani wiedzy, ani prawdy. Ludzie tracą przed nim czas, oczarowani tym, co widzą, albo nawet wpadają w szaleństwo, nie wiedząc, czy to, co widzą w zwierciadle, jest prawdziwe lub choćby możliwe.

Harry wstał, czując, że szczęście rozpiera go jak wielki balon, który ktoś w nim nadmuchuje.

- No więc Sam-Wiesz-Kto ich zakatrupił. Na śmierć.

W sumie dla dobrze zorganizowanego umysłu śmierć jest tylko kolejną wielką przygodą.