Książka była dla Teresy znakiem rozpoznawczym tajnego bractwa. Przeciwko światu brutalności, który ją otaczał, miała tylko jedną obronę: książki (...). Umożłiwiały jej imaginacyjną ucieczkę z życia, które jej nie zadowalało, ale miały również znaczenie jako przedmiot: chętnie przechadzała się po ulicy trzymając książkę pod pachą. Miały dla niej takie samo znaczenie jak elegancka laseczka dla dandysa z zeszłego wieku. Odróżniały ją od reszty

Czego to jeszcze nie wymyślą paranoicy? Czarna teczka wraca! Nie pomogła im książka, ten gniot i paszkwil, nie pomogły filmy na zamówienie oczerniające mnie, to teraz wymyślają czarne teczki i grafologa z Toronto. Śmiać się czy płakać? Już szkoda to nawet komentować.

Upadek Wall Street pokazuje światu, że pewien sposób funkcjonowania gospodarki jest nie do utrzymania. Ludzie dochodzą do wniosku, że ten model nie działa. To, co się dzieje, jest znakiem, że nawoływania do liberalizacji rynków finansowych były błędne.

Bez względu na zasługi jeśli ktoś nie wykonuje decyzji partii, to nie ma dla niego miejsca w Samoobronie.

Kolejną rzeczą, która mnie rozwala, jest czas. Czas jest jak książka, masz początek, środek i koniec, to po prostu cykl.

Bycie kuszonym jest znakiem, że dusza podoba się Panu Bogu.

...jeśli nie poświęcasz czasu na rodzenie się, czas zajmuje ci umieranie...

Nie robi się planów dalej niż na rok, a to źle. Trzeba się zmusić do planowania, jakby miało się przed sobą jeszcze wiele lat życia.

Znaki jedynie wskazują obiekty, do których są przypisane. To co nazywamy symbolem, jest zwrotem, nazwą czy obrazem, który może być znajomy w codziennym życiu, ale poza swoim konwencjonalnym i oczywistym znaczeniem, posiada też odmienne konotacje. Sugeruje coś niejasnego, nieznanego lub coś, co jest przed nadmi ukryte. [...] Umysł, który eksploruje symbol, zmierza ku ideom, które przekraczają rozumowe pojmowanie.

Jedzenie jest po to, by się nim cieszyć, dzielić i je celebrować, a zdrowe, pożywne posiłki powinny być również kolorowe, smaczne i przede wszystkim radosne.

Nie uważam się za wesołą osobę. Nigdy nie lubiłem brylować w towarzystwie, tak jak potrafią to inni. Ja raczej stoję z boku i słucham. Czasem zdarzy mi się coś powiedzieć, jeśli już uznam, że to będzie dość mądre, ale w domu raczej milczę.