Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Arystoteles
Foto: Marcin Polak, licencja CC BY 2.0

Arystoteles cytaty

Arystoteles (384 p.n.e. - 322 p.n.e.) był jednym z najwybitniejszych filozofów starożytnej Grecji, uczniem Platona oraz nauczycielem Aleksandra Wielkiego. Jego dorobek obejmuje niemal wszystkie dziedziny wiedzy - od filozofii i logiki, przez etykę i politykę, aż po nauki przyrodnicze.

Arystoteles stworzył podstawy wielu dyscyplin naukowych, a jego sposób myślenia przez stulecia kształtował rozwój filozofii i nauki w Europie. Szczególnie istotny był jego wkład w logikę, gdzie opracował zasady poprawnego rozumowania, oraz w etykę, w której rozwijał koncepcję „złotego środka” jako drogi do osiągnięcia cnoty i szczęścia.

W swoich dziełach analizował naturę rzeczywistości, człowieka i społeczeństwa, starając się uporządkować wiedzę w sposób systematyczny i racjonalny. Jego filozofia łączyła obserwację świata z refleksją teoretyczną, co uczyniło go jednym z fundamentów myśli zachodniej.

Arystoteles był również autorem licznych prac dotyczących polityki, retoryki i poetyki, które do dziś stanowią punkt odniesienia dla wielu dziedzin humanistyki.

Na tej stronie znajdziesz najważniejsze cytaty Arystotelesa - myśli, które od wieków inspirują refleksję nad logiką, etyką, naturą człowieka oraz zasadami rządzącymi światem.

Wszyscy ludzie z natury pragną wiedzy.

Edukacja to najlepsze zabezpieczenie na starość.

Z życia najlepiej odchodzić jak z uczty: ani spragnionym, ani pijanym.

Zdolność doznawania przyjemności jest dowodem siły.

Wykształcenie jest w chwilach pomyślności ozdobą, a w chwilach nieszczęścia – schronieniem.

Wychowanie to rzecz poważna. Musi się w nim mieszać przykrość z przyjemnością.

Wszystkim ludziom właściwy jest z natury pęd do życia we wspólnocie.

Wszak początek zdaje, się być więcej niż połową całości i dzięki niemu wyjaśnia się wiele z tego, co jest przedmiotem badań.

W miarę możności należy unikać błędów.

U początku filozofii stoi – zdziwienie.

Tylko Bóg może być przyczyną wszystkich rzeczy.

Tragedia to naśladowcze przedstawianie akcji poważnej, skończonej i posiadającej odpowiednią wielkość(...), przedstawienie w formie dramatycznej, a nie narracyjnej, które przez wzbudzenie litości i trwogi doprowadza do „oczyszczenia” [katharsis] tych uczuć.

To, co wciąż robimy, stanowi o nas.

Ten człowiek jest wolny, który żyje dla siebie, a nie dla innych.

Słodko spożywamy matematykę i dzieje się nam jak Lotofagom; bo skosztowawszy jej, nie chcemy już od niej odstąpić i owłada nami jak kwiat lotosu.

Szanuj swoich obywateli, inaczej będą tobą gardzić.

Starość nie jest niczym innym, jak tylko powtórzeniem wieku dziecięcego.

Przyzwyczajenie staje się poniekąd drugą naturą.

Przyjemność życia jest przyjemnością płynącą z ćwiczenia duszy; to jest bowiem prawdziwe życie.

Przyjaciel wszystkich nie jest niczyim przyjacielem.

Galeria - kliknij aby powiększyć