Cytaty pisarzy

Każdego człowieka trapi jakaś udręka, ale ja pod tym względem wyprzedzałem stawkę o trzy długości.

- Co sądzisz o kobietach? - spytała.
- Nie jestem myślicielem. Każda jest inna. Wydają się dziwną kombinacją tego, co najlepsze i tego co najgorsze - zniewalającego piękna i odrażającej szpetoty. Mimo to cieszę się, że istnieją.

Śmierć była taka nieciekawa. To właśnie było w niej najgorsze. Była nieciekawa. Z chwilą gdy nastąpiła, nie mogłeś już nic zrobić. Nie mogłeś zagrać z nią w tenisa ani zmienić jej w pudełko cukierków. Sterczała tam niczym nudny kompan. Śmierć była głupia.

Jak człowiek czuje, że ma duszę na wyczerpaniu, to znaczy, że jeszcze ma duszę.

Tylko picie ratowało człowieka przed wiecznym otępieniem i poczuciem, że jest się do niczego. Przez resztę czasu życie tylko kłuło i szarpało. Nie widziałem w nim nic ciekawego, nic a nic. Ludzie byli ostrożni, tkwili w wąsko zakreślonych ramach. Nie mieściło mi się w głowie, że do końca życia mam się zadawać z takimi piździelcami. Boże, mieli sraki, narządy płciowe, usta i pachy. Srali, gadali i byli drętwi jak końskie łajno. Dziewczyny z daleka mogły się podobać, kiedy słońce podświetlało ich sukienki i włosy. Ale wystarczyło podejść bliżej i posłuchać, co im wycieka ustami z mózgownic. Człowiek miał wtedy ochotę złapać pistolet maszynowy, wykopać sobie ziemiankę i już z niej nie wychodzić.

Nie lubię miłości jako rozkazu, poszukiwania, ona musi przyjść do ciebie jak głodny kot pod drzwi.

Przyszedł jakiś nieszczęśnik ubrany na zielono i ogolił mi dupę. Jakież straszliwe zajęcia bywają na tym świecie! Przynajmniej to jedno mnie ominęło.

Odłożyła słuchawkę. Już nie zadzwoni, pomyślałem. Najlepsza z kobiet jakie w życiu spotkałem, a ja przejebałem sprawę. Zasługuję na klęskę, zasługuję na samotną śmierć w domu wariatów.

Tylko biedni poznają sens życia; bogaci i ustawieni muszą się go domyślać.

Odwaga powstaje w brzuchu - a wszystko inne to tylko zwątpienie!

- Wie pan, panie doktorze, mądrość przychodzi w fatalnym momencie - gdy młodość przeminęła, burza ucichła, a dziewczyny pojechały do domu.

Dookoła stali ludzie w dwu, trzyosobowych grupkach, rozluźnieni na pierwszy rzut oka, rozluźnieni jak nagrobki.

Nie opłacało się ufać ludziom. To była dla nich za wysoka poprzeczka.

Nie ma czegoś takiego jak dusza. to pic. nie ma żadnych idoli. to tez pic. nie ma zwycięzców - to wszystko pic i brednie. nie ma świętych, nie ma geniuszy - to wszystko pic i bałach, w ten sposób gra się toczy. każdy próbuje tylko utrzymać się na powierzchni i mieć fart - może się uda. reszta to wyssane z palca pierdoły

Znaleźć właściwą równowagę między samotnością a tłumem - to jest sztuka.

"Niejeden porządny facet wylądował przez kobietę pod mostem."
- Henry Chinaski

W pierwszym pocałunku i w pierwszym stosunku tkwi pewna doza dramatyzmu. Ludzie z początku wydają się interesujący, ale potem, stopniowo, lecz nieodwracalnie, wychodzą na jaw wszystkie ich wady i odchylenia od normy.

Cierpienie było pisane kobietom; nic dziwnego, że oczekiwały ciągłych deklaracji miłości.

Na pewno przynajmniej raz w życiu zdarzyło się wam siedzieć w pokoju pełnym ludzi, dzięki którym znów czuliście się wspaniale, przez samo to, że tam byliście, że na nich patrzyliście i ich słuchaliście - to była jedna z tych magicznych chwil.

Mój boże mój boże, gdybym tylko mógł wyrwać sobie dziś z piersi to moje pierdolone serce i je im pokazać! Ale wtedy uznaliby to za morelę, wysuszoną cytrynę, starą pestkę melona.