Cytaty pisarzy

Tylko skazanie na śmierć wyróżnia człowieka od innych; to jedyna rzecz, której nie da się kupić.

Trzeba być samotnikiem, aby czuć własne serce i aby kochać; ale trzeba być światowcem, aby mieć powodzenie w miłości.

Trudno uniknąć choroby swojego stulecia.

Śmiałość kobiety, która upiera się przy swej miłości, jest jedyną rzeczą godną największego podziwu na tym świecie.

Szczęśliwa była by literatura, gdyby nie była rzeczą modną i gdyby się nią chcieli zajmować tylko ci, dla których jest stworzona.

Szczęście to to, czego prawdopodobnie w życiu nie osiągniemy, ale na jego szukanie warto poświęcić całe życie.

Rdza niszczy żelazo, a kłamstwo duszę.

Pruderia to rodzaj skąpstwa i to najgorszy ze wszystkich.

Prawdziwym polem dla cnót kobiecych to pokój chorego.

Powieść jest to zwierciadło, które obnosi się po gościńcu.

Połowę, najpiękniejszą połowę życia traci człowiek, który nie kochał namiętnie.

Piękno jest tylko obietnicą szczęścia.

Oto stanowczy powód dla ustanowienia różnicy między namiętną miłością a miłością z przekory: u kobiet niewierność zabija niemal pierwszą, potęguje zaś drugą.

Niewinność to śmieszna cnota.

Nic tak nie zabija miłości jak wybuchy prawdziwej miłości u partnera.

Nic tak nie ułatwia piorunującej miłości jak pochwały innych kobiet przed poznaniem osoby, która ma być jej przedmiotem.

Największym szczęściem, jakie może dać miłość, jest pierwszy uścisk dłoni ukochanej kobiety.

Myślałem, że będę miał zaszczyt być pochowanym w Żaganiu.

Może to właśnie ludzie niezdolni do miłości najżywiej odczuwają piękno – jest to przynajmniej najsilniejsze wrażenie, jakie może im dać kobieta.

Miłość – radość widzenia, dotykania istoty kochającej i godnej kochania, odczuwania jej wszystkimi zmysłami, i tak blisko, jak to możliwe.