Cytaty pisarzy

Amerykanie są z natury apokaliptyczni. Powodem jest to że zawsze mieliśmy tak dużo więc żyjemy w śmiertelnym strachu że jacyś ludzie nam to zabiorą.

Jeśli chcesz zostać pisarzem, dwie rzeczy musisz robić ponad wszystkimi: dużo czytać i dużo pisać. Nie ma drogii dookoła tych dwóch rzeczy, nie ma skrótów.

Jeśli nie masz czasu na czytanie, to nie masz czasu lub narzędzi do pisania.

W małych miasteczkach ludzie z niezwykłą spostrzegawczością wyczuwają nosem o co chodzi.

Zmieniliśmy się z kultury, która interesowała się produkcją, ekonomią i polityką - próbujących grać ważną rolę na świecie, w kulturę, która jest oparta o rozrywkę.

Myślę że talent pisarstwa jest wrodzony, przynajmniej podstawowe jego elementy. Nie można tego zmianieć bardziej niż to czy jesteś praworęczny czy leworęczny.

To rzecz która jest prawie przypadkowa na początku kariery, ale czym więcej piszesz, tym bardziej jesteś zdolny rozpoznać małe sygnały.

Nadal kocham to co robię razem z wymyślaniem nowych rzeczy, czuję się szczęśliwy w godzinach kiedy piszę.

Zawsze wierzyłem w Boga. Myślę że to jest cześcią Ciebie od początku, zdolnością do wiary lub w pewnym momencie swojego życia, kiedy potrzebujesz pomocy od siły większej niż Ty sam, po prostu zgadzasz z tym.

Nie możesz oczekiwać że zachwycisz kogoś siłą swojego pisania dopóki sam tego nie doświadczysz.

Kocham zbrodnie, kocham tajemniczość i kocham duchy.

Żyj dniem i bierz co przyniesie.

Zacznij od tego, co znasz, a potem wymyśl to na nowo.

Sztuka to magia, bez dwóch zdań, ale źródłem wszystkich dzieł sztuki, nawet tych najbardziej dziwacznych, jest szara codzienność.

Pamiętaj, że maksyma „zobaczyć znaczy uwierzyć” to zwykłe odwracanie kota ogonem. Sztuka stanowi konkretny wytwór wiary w połączeniu z indywidualnymi oczekiwaniami, prowadzi do uświadomienia sobie istnienia świata, który bez tego nie byłby niczym więcej jak tylko woalem bezcelowej świadomości rozpiętym nad zatoką głębokiej tajemnicy. A poza tym – jeśli ty nie wierzysz w to, co widzisz, to kto uwierzy twoim dziełom?

Nie ma tyrana równie bezlitosnego jak ból, ani despoty, który dorównałby okrucieństwem poplątanym myślom.

„Najpierw boisz się, że umrzesz, a potem, że przeżyjesz”. Tak mawia Wireman, a on wie, co mówi; też był na wakacjach w piekle.

Nadziei nie można zabronić nikomu i nigdy.

Każde zmartwienie w końcu się zużywa. Tak mawia Wireman.

Karty przeszłości każdy tasuje, jak mu pasuje.