Cytaty pisarzy

Nie spać w nocy - to znaczy każdą minutę czuć się nienormalnym.

Masza
Gogol mówi: jak nudno żyć na tym świecie, proszę państwa!

Tuzenbach
A ja powiem: jak trudno z wami dyskutować, proszę państwa! Niech was nie znam...

Miedwiedienko
Panu Piotrowi chyba nie wolno palić.
Sorin
Głupstwo.
Dorn
Wcale nie głupstwo. Alkohol i tytoń zabijają osobowość. Po cygarze i
kieliszku wódki pan już nie jest ten sam Piotr Sorin, tylko Piotr Sorin
plus ktoś jeszcze, w końcu zaczyna pan traktować siebie jak osobę trzecią,
per "on".

...po co przeszkadzać ludziom w umieraniu, skoro śmierć jest normalnym i prawowitym końcem każdego z nas? Cóż stąd, że jakiś kupczyk czy urzędnik żyć będzie o pięć, dziesięć lat dłużej? Jeżeli zaś cel medycyny upatrywać w tym, że lekarstwa przynoszą ulgę w cierpieniu, to mimo woli nastręcza się pytanie: po co przynosić ulgę? Po pierwsze, mówi się, że cierpienia wiodą człowieka do doskonałości, a po wtóre jeżeli ludzkość rzeczywiście nauczy się łagodzić swoje cierpienia za pomocą pigułek i kropel, to całkiem zarzuci religię i filozofię, w których dotąd znajdowała nie tylko obronę przed wszelkimi udrękami, ale i szczęście? Puszkin, przed śmiercią, cierpiał straszliwe męczarnie, Heine, biedaczysko, przeleżał kilka lat sparaliżowany; czemu więc nie miałby trochę pochorować jakiś Andriej Jefimycz albo Matriona Sawiszna, których życie jest bez treści i byłoby zupełnie puste i podobne życiu ameby, gdyby nie cierpienie?

Mnie się zdaje, że najgorsza prawda nie jest taka straszna jak niepewność.
[...]
Nie, niepewność jest lepsza...bo zawsze jeszcze zostaje nadzieja...

/Sergiusz w Płatonowie/ Nowego kłamstwa słucha się chętniej, aniżeli starej prawdy...

Naiwny mężczyzna jest głupcem. A wy, kobiety, umiecie być naiwne w taki sposób, że jest to i przyjemne, i naturalne, i ciepłe, i nie tak głupie, jak się wydaje. Tylko co też wy wszystkie macie za zwyczaje? Póki mężczyzna jest zdrów, silny i wesoły, nie zwracacie na niego uwagi, ale skoro tylko zacznie się staczać po równi pochyłej i lamentować, od razu rzucacie mu się na szyję. Czyżby było gorzej być żoną silnego i odważnego człowieka niż pielęgniarką jakiegoś rozpływającego się we łzach pechowca?

Stary Siemion, przezwany Roztropnym (...) pociągnął z butelki i gadał dalej:
― Ja, bratku mój, nie prosty chłop, nie z chamów, ale syn diaczka i kiedym jeszcze był na swobodzie w Kursku, w surducie chodziłem, a teraz doprowadziłem się do tego, bratku, że mogę goły na ziemi spać i trawę żreć. I daj Boże takie życie każdemu. Niczego mi nie trza i niczego się nie boję, i tak sam o sobie rozumiem, że nie ma bogatszego i wolniejszego ode mnie człowieka na świecie.

Tak jak przed chwilą powiedział Astrow: wszyscy jak szaleńcy wyrąbujecie lasy i wkrótce nic na ziemi nie zostanie! Tak samo wy jak szaleńcy gubicie człowieka i wkrótce dzięki wam na ziemi nie będzie ani wierności, ani czystości, ani ofiarności. Dlaczego nie możecie spokojnie patrzeć na kobietę, jeżeli nie należy do was? Dlatego - ten doktor ma rację - że w was wszystkich zamieszkał bies zniszczenia...Nie żal wam ani lasów, ani ptaków, ani kobiet, ani nawet siebie nawzajem...

Są ludzie, o których umyśle można od razu sądzić na podstawie ich głosu i śmiechu. Czarnobrody należał do takich wybrańców losu: w jego głosie i śmiechu czuło się nieprzebraną głupotę.

Książki to nuty, rozmowa zaś - jest śpiewem.

Kobieta może stać się przyjacielem mężczyzny tylko w tej kolejności: z początku dobra znajoma, potem kochanka, a potem dopiero przyjaciel.

Dobrze mieć rozum, a jeszcze lepiej mieć dwa. Jednemu człowiekowi Pan Bóg jeden rozum daje, innemu dwa, a niektórym to i trzy...niektóremu i trzy, słusznie...Jeden rozum to ten, z jakim matka na świat wydała, drugi od nauki, a trzeci od dobrego życia...Tak więc, bratku, dobrze jest, jeżeli poniektóry człek trzy rozumy posiada. Taki nie tylko żyje, ale i umiera łatwiej.

Miedwiedienko: Dlaczego pani zawsze ubiera się na czarno?
Masza: To żałoba po moim życiu. Jestem nieszczęśliwa.

Pić to niewielka sztuka - pić i koń potrafi... Ale spróbuj pić z sensem!...

Wsłuchuję się w każde zdanie, każde słowo, które mówimy, i szybko zamykam te zdania i słowa w swojej spiżarni literackiej: a nuż się przydadzą! Kiedy kończę pracę, biegnę do teatru albo z wędką na ryby; teraz, zdawałoby się, można odpocząć, zapomnieć, gdzie tam! W głowie już huczy ciężki żelazny młot - nowy temat, i już coś ciągnie do biurka, trzeba się spieszyć, trzeba znów pisać, pisać! Tak jest ciągle, ciągle, nie mam spokoju z samym sobą, czuję, że pożeram własne życie, że dla miodu, który oddaję komuś w przestrzeń, strącam pyłek ze swoich najpiękniejszych kwiatów, zrywam i same kwiaty, depczę ich korzenie. Czy nie jestem szalony? Czy moi bliscy i znajomi traktują mnie jak człowieka normalnego? Wciąż to samo, wciąż to samo i wydaje mi się, że te komplementy znajomych, pochwały, zachwyty - to wszystko kłamstwo, bo mnie okłamują jak chorego; czasami aż się boję, że zaraz podejdą z tyłu, schwycą i zawiozą do domu obłąkanych jak tego wariata u Gogola.

Im bardziej niezrozumiałe zło, tym zacieklej i brutalnie się z nim walczy.

Goniąc za prawdą ludzie idą dwa kroki naprzód i znów cofają się o krok. Cierpienia, błędy i nuda życia rzucają ludzi do tyłu, ale tęsknota za prawdą i niezłomna wola pędzą ich ciągle naprzód.

Płatonow /Głagoljew/ - I mieliśmy przyjaciół wtedy. Przyjaźń za naszych czasów nie była tak naiwna i tak niepotrzebna. Za naszych czasów były kluby, kółka literackie. My, między innymi, mieliśmy ten zwyczaj, że za przyjaciół szliśmy w ogień.
/Sergiusz ziewa/ - Piękne były czasy.
/Mikołaj/ - A w naszej strasznej epoce od tego są strażacy, żeby iść w ogień po przyjaciół.

W nieugiętym proteście przeciwko złu, kryje się cały sens życia.