Cytaty amerykańskich pisarzy

Gniew to doskonałe paliwo, trzeba go tylko poddać odpowiedniej rafinacji.

(...) Jestem pewna, że mimo najszczerszych chęci Glen i Stu zabiją Marka, ale chyba lepiej, żeby umarł podczas próby ratowania go, niż gdyby miał konać w męczarniach jak przejechany pies na środku drogi, podczas gdy my się będziemy temu bezczynnie przyglądać.

Kiedy padają pierwsze ciosy, strategia ląduje w śmietniku.

Chyba można się było przyzwyczaić do wszystkiego.

Zjadła ostatni kawałek ciastka i znów spojrzała za okno, dziwiąc się, że to wszystko przydarzyło jej się naprawdę, że człowiek może wyjść ze swego więzienia, skręcić w prawo...i znaleźć się w niebie.

Peter jest jednym z dwóch tuzinów ludzi w tym mieście, którzy kierują do mnie kobiety, lecz siła, która skierowała ciebie do niego, Rose...to była Opatrzność.
- Przez duże O.
- Właśnie.

To wyświechtany banał, ale nie ma lepszego towarzysza na każdą pogodę niż pies. W ogóle nie ma lepszego towarzysza. Psy nie potrafią inaczej; po prostu wydobywają z każdej sytuacji to, co najlepsze.

Dostał wylewu podczas podlewania trawnika i przeniósł się w objęcia Jezusa, zanim dotarł do lekarza.

Internet jest jasnym domem, pod którym skrywa się ciemna piwnica z klepiskiem zamiast podłogi.

Tracimy dumę przed upadkiem. Wcześniej czy później rozśmieszymy siedzącego w nas obcego.

Dobry seks to najlepsza pigułka nasenna. Chyba o tym zapomniałam.

- On mnie szantażuje - powiedział Richie do matki, która jadła suchego tosta, chcąc ponownie zrzucić parę kilo. To szantaż. Mam nadzieję, że o tym wiesz.
- Tak, kochanie. Wiem - odparła matka. - Masz jajko na brodzie.

Głupie było tylko to, że nie wycofałem się, dopóki wygrywałem.

(...) nadzieja jest wieczna w sercu człowieka.

Dopadły go jego myśli i wspomnienia - sie masz, Bill, już myślałyśmy, że cię zgubiłyśmy, ale spójrz, znów tu jesteśmy - oblazły go niczym małe, niewidoczne stworzenia, wspinały się po jego koszuli, wskakiwały mu do ucha i wpadały do mózgu jak dzieci zsuwające się po zjeżdżalni.

- Sądzę, że aborcja to zbyt czyste określenie tej czynności - stwierdził Peter Goldsmith. Wypowiadał wolno i dobitnie każde słowo, jakby sprawiały mu one ból. - Uważam, że to dzieciobójstwo - proste i czyste. Przykro mi to mówić, ale takie jest moje zdanie… na temat tego nad czym się właśnie zastanawiasz, nawet jeśli robisz to tylko dlatego, że prawo na to zezwala.
[...]
Gadanie o prawie do życia, to nic w porównaniu ze zdjęciami dzieci utopionych w soli, oberwanych rączek i nóżek leżących na metalowym blacie stołu. A więc? Koniec życia nigdy nie wygląda zbyt pięknie.

Jestem tu. I zostanę, dopóki nie zaśniesz.

Z tego, co wiem, koszmar, który nie miał się zakończyć przez całe dwadzieścia osiem lat (jeżeli w ogóle się skończył), zaczął się od małej łódki zrobionej z gazety i puszczonej w rynsztoku.

Mimo wszystko ból jest narzędziem. Czasem najlepszym.

Uważał, że jeśli jako nastolatek nie robisz nadziei i nie masz wielkich oczekiwań, to potem będziesz miał przejebane.