Cytaty amerykańskich pisarzy

Uwielbiam to jej spojrzenie, gdy wie, że zaraz ją pocałuję. Widzę błysk wyczekiwania w jej oczach. Nie ma nic lepszego niż dziewczyna czekająca na twój pocałunek.

Opieka nad własnym ciałem niczym nie różni się od opieki nad dzieckiem. Czasami jest trudno, czasami niewdzięcznie, czasami chcesz się poddać, ale jeśli to zrobisz, za osiemnaście lat będziesz doświadczać konsekwencji tej decyzji.

- Ostrzegałaś mnie. Mówiłaś, że jeden raz mi nie wystarczy. Że jesteś jak narkotyk. Zapomniałaś tylko dodać, że nic nie uzależnia bardziej od ciebie.

Czasem tęsknię za nimi tak, że boli mnie tu. Mam wrażenie, jakby ktoś ściskał mi serce z siłą całego cholernego świata.

W tej chwili ostatecznie przegrywam wojnę ze swoim sercem. Nawet nie zastanawiam się nad odpowiedzią na jego słowa. Mówią za mnie łzy. Pochyla się i przyciska usta do mojego czoła. Potem opuszcza ręce i powoli odsuwa się ode mnie. Z każdym jego ruchem pęka mi serce. Niemal słyszę, jak się kruszy. Niemal słyszę, jak pęka na pół i rozbija się na podłodze tuż przy mnie.

Jeśli miałbym wybór, wybrałbym całowanie cię podczas rozmowy. Najlepsze połączenie dwóch światów.

Zamierzam cię całować dopóki nie wytrzeźwieję. Albo nas przyłapią. Cokolwiek będzie pierwsze.

Jeśli istnieje Bóg to moim zdaniem bardziej obraża go religia niż ateizm.

Jesteś niewiarygodnie dzielna. Masz niezłomne serce, dzięki któremu uda ci się to wszystko przetrwać. Serce zdolne kochać życie i ludzi na tak wiele sposobów, że nawet nie potrafisz sobie tego wyobrazić. A do tego jesteś piękna. – Przyciskam dłoń do jej serca. – Tu, w tym miejscu. Twoje serce jest piękne i któregoś dnia znajdziesz kogoś, kto je pokocha tak, jak na to zasługuje.

Zaczynałem myśleć, że juz nigdy nie będę ważną częścią twojego życia, a potem nagle się pojawiłaś.

Ciągnę go w kierunku pokoju. Jeśli tam ze mną wróci, nie będę w stanie mu odmówić.
Zaraz, naprawdę chcę uprawiać seks z facetem, którego już nigdy więcej nie zobaczę?
Chyba zwariowałam. Nie mogę się z nim kochać. Nawet nie mam prezerwatywy.
Zaczynam go ciągnąć w odwrotnym kierunku.
Jezu, pewnie pomyśli, że mam nie po kolei.
Znów popycha mnie na ścianę, zupełnie jakby nie zauważył, że przez ostatnie dziesięć sekund miotałam się, nie wiedząc, co zrobić.

- Matka opowiadała, że dzień po Bożym Narodzeniu wypadł z domu, wrzeszcząc: ,,Mam dość!". Nigdy nie wrócił. - Robi kolejny balon. - Jeśli coś wychodzi mojemu tacie dobrze, to ,,manie dość". ,"Ma dość" od trzynastu lat.

Odwzajemniam pocałunek. Mocno. I kiedy tym razem od niego odchodzę, to nie boli już tak mocno. Bo teraz mam nadzieję. Nadzieję na to, że ma plan, jak wyrwać nas z tego bałaganu.

Chcę, żeby cierpiał w najgorszy możliwy sposób. A przez to czuję, że jestem okropną osobą.

Ogarnia mnie pragnienie powrotu do tych wszystkich lektur i przeczytania ich jeszcze raz po tym, czego doświadczyliśmy w prawdziwym życiu.

- Chyba po prostu jedni mają szczęście i dostają rodzinę, z którą tworzą więź. A inni... - Usiłuję powstrzymać żenujące i nieoczekiwane łzy. - Czasem utkniesz z członkami rodziny, którzy nie robią nic innego poza popełnianiem błędów, za które nie muszą przepraszać ani płacić.

Kiedy odsuwa się ode mnie, czuję tak wielkie rozczarowanie, że z trudem wstrzymuję płacz. Nie chodzi o to, że przestał, i to nie z powodu moich obaw o przyszłość. Po prostu nigdy nie wyobrażałam sobie takiej bliskości dwojga ludzi i czuję, że to jest właśnie to. Zupełnie jakby wszystko kręciło się wokół nas, jakby wszystko, co kiedykolwiek wydarzyło się lub wydarzy na tym świecie, stanowiło tło tego, co dzieje się między nami. Nie chcę tego przerwać.

Czasami robimy coś dla ludzi, których kochamy, choć dla siebie byśmy tego nie zrobili.

Ona nie zasługuje na to, żeby ktoś ją całował w ten sposób. Ona zasługuje na to, żeby ją całował ktoś, kto ją kocha. Ktoś, kto w każdej minucie swojego życia stara się zrobić dla niej wszystko. Ktoś, kto prędzej by umarł, niż ją skrzywdził.

Klepie mnie ręką po piersi.
- Nie spoileruj! Czy te wszystkie romanse, które przeczytałeś, niczego cię nie nauczyły? Nie wiesz, że trzeba ostrzegać o spoilerach?
Uśmiecham się i przybliżam wargi do jej ust.
- Uwaga, spoiler! Żyli długo i szczęśliwie.
A potem ją całuję.
I ten pocałunek zasługuje na dwunastkę.

To jeszcze nie koniec.
Zdecydowanie nie.