Cytaty amerykańskich pisarzy

Myślę o tobie za każdym razem, kiedy on mnie całuję...

Całą twoja rodzina ma rozmaite problemy. Nie powinnaś czuć się wyjątkowa, Merit. Wszyscy jesteśmy w jakimś stopniu popierdoleni.

- Udzielasz zwięzłych odpowiedzi, jakby nie interesowało cię prowadzenie rozmowy. Do tanga trzeba dwojga, jak w meczu ping-ponga. Ale z tobą przypomina to bardziej...kręgle. Rozmowa toczy się jednokierunkowo.

Mam dość tego, że to, co mówię, nic dla nikogo nie znaczy. Przestanę więc mówić, żeby moje słowa się liczyły, gdy się odezwę.

Naprawdę nie ma sensu podejmować z nim dyskusji, skoro
on tylko przeskakuje niczym gwiazda baletu nad każdym tematem.

- Jedyne, co odróżnia cię od kompletnych wariatek, to brak kotów!

Przeprosiny nie powinny zależeć od reakcji skrzywdzonej osoby. One się po prostu należą za to, że się kogoś skrzywdziło.

Czasami troska o kogoś wiąże się z tym, że mówimy rzeczy, których nie chcemy powiedzieć, ale musimy.

Mogę albo trzymać się samotnej drogi nadziei, która być może nigdy się nie ziści, albo odkryć, kim jestem, w tych okolicznościach, w których się znalazłam. Jaką wersją siebie mogę być, kiedy tu jestem?

Przez te wszystkie lata nie sądziłam, że kiedykolwiek okazywał mi czułość. Tyle lat mi jej nie okazywał, że to zapamiętałam najmocniej.

Jest jak sejf, do którego bardzo chciałabym mieć klucz. Albo porcję dynamitu.

- Sądzisz, że jesteś równie samotny na tym świecie jak ja?

- Nigdy nie byłaś zakochana?
Śmieję się.
- Nie. Ani trochę. Nigdy nikogo nie kochałam i nigdy nie byłam przez nikogo kochana.

Wiem, co przemyka mi przez głowę, i jest to wyłącznie ogromne rozczarowanie. Nie tyle aresztowaniem, ile tym, że zawiodłem Auburn. Sprawia wrażenie osoby wiodącej życie, w którym wielu ludzi sprawia jej zawód, i szlag mnie trafia, że dołączę do ich grona.

Nie patrzę, jak wychodzi. Mam uczucie, że mój oczywisty brak doświadczenia zabił właśnie całą atmosferę, która się wytworzyła. I nie jestem za to zła na siebie. Jestem zła na niego. Jestem zła, że studzi go to, że nie jestem bezpośrednia i się na niego nie rzucam. Jestem zła, że dostaje telefon, najprawdopodobniej od Hannah, i natychmiast wykorzystuje go jako pretekst do wzięcia nóg za pas.

Nie jestem w tym dla siebie. Gdyby tak było, odeszłabym już dawno temu. Jak mógłby ocalić mnie od tego życia? Sam jest jego częścią.

W każdym związku są chwile, które określają moment, gdy dwoje ludzi zakochuje się w sobie.

- Mówiłaś, że chcesz skoczyć na spadochronie, bo umierasz! - krzyczy, ściskając mnie za ręce. - Ale to nie jest umieranie, Maggie! To życie!

Jakoś tak się dzieje, że kiedy jesteśmy ze sobą spleceni w ten sposób, nawet rzeczy tak banalne jak wylegiwanie się w łóżku i oglądanie telewizji wprawiają mnie w euforię.

W naszej książce jest mnóstwo rozdziałów, których nie wyrwiemy tylko dlatego, że coś Ci się w nich nie podobało. To część naszej historii. Każde zdanie przybliża nas do szczęśliwego zakończenia.