Cytaty filozofów

Istnieją zmiany, ale nie ma pod zmianą rzeczy, które się zmieniają; zmiana nie potrzebuje substratu. Istnieją ruchy, ale nie ma przedmiotu bezwładnego, niezmiennego, który by się poruszał: ruch nie implikuje czegoś, co się porusza.

Gdy się całe życie poświęciło na szukanie prawdy, spostrzega się, że lepiej by było użyć je na czynienie dobra.

Dusza ludzka jest częściowo zjednoczona z Bogiem, a częściowo niezależna.

Człowiek winien dać tyleż wysiłku w upraszczanie swego życia, ile go daje w komplikowanie.

Punkt spotkania woli człowieka i woli Boga jest właśnie tym, co nazywamy materią.

Trwanie jest to ciągły postęp przeszłości, która wgryza się w przyszłość i nabrzmiewa, idąc naprzód.

Gdybyśmy mogli odrzucić wszelką pychę, gdybyśmy, chcąc zdefiniować nasz gatunek, trzymali się ściśle tego, co jest niezmienną cechą człowieka i jego inteligencji, jaka ujawnia się w okresach historycznych oraz prehistorycznych, powiedzielibyśmy nie Homo sapiens lecz Homo Faber. Pokrótce – inteligencja, rozważana ze względu na to, co wydaje się być jej oryginalną właściwością, jest zdolnością wytwarzania sztucznych przedmiotów, zwłaszcza narzędzi do wytwarzania narzędzi i do nieograniczonego różnicowania produkcji.

Najlepszy lider to taki, gdy ludzie ledwo wiedzą, że istnieje. Niezbyt dobry to taki, kiedy ludzie go słuchają i cieszy się ich uznaniem. Najgorszy to taki którym ludzi gardzą. Nie szanuj ludzi, oni nie będą szanować ciebie. Mając dobrego lidera, który niewiele mówi, ludzie powiedzą "sami to zrobiliśmy", po tym, kiedy jego praca jest skończona, i osiągnął swoje cele.

Znakiem umiarkowanego mężczyzny jest wolność od własnych pomysłów.

Im więcej zakazów nakładanych jest na ludzi, tym biedniejsi się stają.

Tao działa jak najdoskonalsza fontanna,
jest perfekcyjna i nigdy się nie przelewa.
Tryskają z niej wszystkie rzeczy i wracają do niej,
wydaje się, że jest źródłem ich pochodzenia.

Tao można się nauczyć,
ale zrozumienie moich słów
to nie to samo, co podążanie za Tao.

Tao, które można opisać
nie jest wiecznym Tao
Imię, które można nazwać
nie jest wiecznym Imieniem.
To, czego nie da się nazwać, jest wiecznie rzeczywiste.

Kto wie, nie mówi; kto mówi, nie wie.

Odpowiedzialni jesteśmy nie tylko za to, co robimy, lecz i za to, czego nie robimy.

Nie ma większego niebezpieczeństwa nad lekceważenie wroga.

Łaska i niełaska jednakowo w zadziwienie winny nas wprawiać.

Kto zamierzył wielkie dzieło, często klęskę ponosi właśnie wtedy, gdy je ukończył.

Kto umie się zatrzymać, ten potrafi nieszczęściu zapobiec.

Wiedzieć, że się (nic) nie wie, to szczyt (wiedzy).